Zakon o opštoj bezbjednosti proizvoda

Na osnovu člana 95 tačka 3 Ustava Crne Gore donosim

Ukaz o proglašenju Zakona o opštoj bezbjednosti proizvoda

Proglašavam​​ Zakon o opštoj bezbjednosti proizvoda, koji je donijela Skupština Crne Gore 28. saziva na Sedmoj sjednici Drugog redovnog (jesenjeg) zasijedanja u 2025. godini, dana 27. decembra 2025. godine.​​ 

Broj: 01-009/25-2491/2​​ 

Podgorica, 29. decembar 2025. godine

Predsjednik Crne Gore,

Jakov Milatović, s.r.

Na osnovu člana 82 stav 1 tačka 2 i člana 91 stav 1 Ustava Crne Gore, Skupština Crne Gore 28. saziva, na Sedmoj sjednici Drugog redovnog (jesenjeg) zasijedanja u 2025. godini, dana 27. decembra 2025. godine, donijela je

Zakon o opštoj bezbjednosti proizvoda

Zakon je objavljen u "Službenom listu CG", br. 160/2025 od 30.12.2025. godine, a stupio je na snagu nakon isteka šest mjeseci od dana objavljivanja u "Službenom listu Crne Gore".

I. OSNOVNE ODREDBE

Predmet

Član 1

Ovim zakonom uređuju se bitna pravila o bezbjednosti proizvoda koji se stavljaju na tržište ili isporučuju na tržištu i druga pitanja od značaja za bezbjednost tih proizvoda u cilju poboljšanja funkcionisanja tržišta uz obezbjeđivanje visokog nivoa zaštite potrošača.

Usklađivanje sa propisima Evropske unije

Član 2

Ovaj zakon sadrži odredbe koje su u skladu sa:

- Regulativom (EU) 2023/988 Evropskog parlamenta i Savjeta od 10. maja 2023. godine o opštoj bezbjednosti proizvoda, o izmjenama i dopunama Regulative (EU) 1025/2012 i Direktive (EU) 2020/1828, kao i o prestanku važenja Direktive 2001/95/EZ i Direktive 87/357/EEZ (u daljem tekstu: Regulativa (EU) 2023/988), i

- Regulativom (EU) 2022/2065 o jedinstvenom tržištu digitalnih usluga i izmjeni Direktive 2000/31/EZ (u daljem tekstu: Regulativa (EU) 2022/2065).

Područje primjene

Član 3

(1) Ovaj zakon primjenjuje se na proizvode koji se stavljaju na tržište ili isporučuju na tržištu za koje zahtjevi bezbjednosti nijesu uređeni posebnim zakonima.

(2) Kad se na proizvode primjenjuju posebni zahtjevi bezbjednosti utvrđeni posebnim zakonom, ovaj zakon primjenjuje se samo na one aspekte i rizike ili kategorije rizika koji nijesu obuhvaćeni tim zahtjevima.

(3) Na proizvode na koje se primjenjuju posebni zahtjevi bezbjednosti utvrđeni posebnim zakonom ne primjenjuju se:​​ 

1) odredbe čl. 8 do 11 ovog zakona ako se radi o rizicima ili kategorijama rizika obuhvaćenim posebnim zakonom;

2) odredbe čl. 12 do 23 i čl. 41 i 43 ovog zakona.​​ 

(4) Ovaj zakon ne primjenjuje se na:

1) ljekove za humanu upotrebu ili upotrebu u veterinarstvu;

2) hranu;

3) hranu za životinje;

4) žive biljke i životinje, genetički modifikovane organizme i genetički modifikovane mikroorganizme u zatvorenom sistemu, kao i na proizvode od biljaka i životinja koji su neposredno povezani sa njihovom budućom reprodukcijom;

5) nusproizvode životinjskog porijekla i proizvode dobijene od njih;

6) sredstva za zaštitu bilja;

7) opremu kojom se potrošači voze ili putuju kad tom opremom neposredno upravlja pružalac usluga u kontekstu usluge prevoza pružene potrošačima, a kojom ne upravljaju sami potrošači;

8) vazduhoplove koji predstavljaju nizak rizik za bezbjednost vazdušnog saobraćaja u skladu sa propisima kojima se uređuje vazdušni saobraćaj;

9) antikvitete.

(5) Ovaj zakon primjenjuje se na proizvode koji se stavljaju na tržište ili isporučuju na tržištu, bez obzira na to da li su novi, korišćeni, popravljeni ili prepravljeni.​​ 

(6) Ovaj zakon ne primjenjuje se na proizvode koje prije upotrebe treba popraviti ili prepraviti kad se ti proizvodi stavljaju na tržište ili isporučuju na tržištu, a jasno su označeni kao takvi.

(7) Odredbe ovog zakona koje se odnose na pitanja zaštite potrošača ne isključuju primjenu drugih propisa kojima se uređuje zaštita potrošača.​​ 

Načelo predostrožnosti

Član 4

Sprovođenje ovog zakona zasniva se na načelu predostrožnosti u smislu zakona kojim se uređuje nadzor proizvoda na tržištu.

Prodaja proizvoda na daljinu

Član 5

(1) Proizvodi koji se nude na prodaju na internetu ili putem drugih sredstava prodaje na daljinu smatraju se isporučenim na tržištu ako je ponuda usmjerena na potrošače u Crnoj Gori.​​ 

(2) Ponuda za prodaju smatra se usmjerenom na potrošače u Crnoj Gori ako isporučilac koji nudi proizvod na bilo koji način usmjerava svoje aktivnosti na Crnu Goru.

Upotreba rodno osjetljivog jezika​​ 

Član 6

Izrazi koji se u ovom zakonu koriste za fizička lica u muškom rodu podrazumijevaju iste izraze u ženskom rodu.

Značenje izraza

Član 7

Izrazi upotrijebljeni u ovom zakonu imaju sljedeća značenja:

1)​​ proizvod​​ je svaki predmet, bez obzira na to da li je međusobno povezan sa drugim predmetima ili ne, isporučen ili stavljen na raspolaganje, uz naknadu ili bez nje, uključujući i u kontekstu pružanja usluge, koji je namijenjen potrošačima ili za koji je vjerovatno da će ga, u razumno predvidljivim uslovima, potrošači koristiti čak i ako im nije namijenjen;

2)​​ bezbjedan proizvod​​ je svaki proizvod koji u uobičajenim ili razumno predvidljivim uslovima upotrebe, uključujući stvarno trajanje upotrebe, ne predstavlja nikakav rizik ili samo minimalne rizike kompatibilne sa upotrebom proizvoda, koji se smatra prihvatljivim i usaglašenim sa visokim nivoom zaštite zdravlja i bezbjednosti potrošača;

3)​​ opasan proizvod​​ je svaki proizvod koji nije bezbjedan proizvod;

4)​​ rizik​​ je kombinacija vjerovatnoće pojave opasnosti koja izaziva štetu i stepena ozbiljnosti te štete;

5)​​ ozbiljan rizik​​ je rizik za koji se, na osnovu procjene rizika i uzimajući u obzir uobičajenu i predvidljivu upotrebu proizvoda, smatra da zahtijeva brzu intervenciju organa nadležnih za nadzor na tržištu, uključujući slučajeve u kojima dejstva rizika nijesu trenutna;

6)​​ isporuka na tržištu​​ je svako činjenje dostupnim proizvoda na tržištu Crne Gore radi distribucije, potrošnje ili upotrebe u okviru obavljanja privredne djelatnosti, sa ili bez naknade;​​ 

7)​​ stavljanje na tržište​​ je prva isporuka proizvoda na tržište Crne Gore;​​ 

8)​​ proizvođač​​ je svako pravno ili fizičko lice, odnosno preduzetnik koje izrađuje proizvod ili za koje se proizvod projektuje ili izrađuje i koje taj proizvod stavlja na tržište pod svojim poslovnim imenom, odnosno nazivom ili žigom;

9)​​ zastupnik​​ je pravno ili fizičko lice, odnosno preduzetnik, sa sjedištem, odnosno prebivalištem u Crnoj Gori, koje ima pisano ovlašćenje proizvođača da u njegovo ime preduzima određene radnje u vezi sa isporukom proizvoda na tržištu, u skladu sa ovim zakonom ili posebnim propisima;​​ 

10)​​ uvoznik​​ je pravno ili fizičko lice, odnosno preduzetnik, sa sjedištem, odnosno prebivalištem u Crnoj Gori, koji stavlja na tržište proizvod iz drugih država;​​ 

11)​​ distributer​​ je pravno ili fizičko lice, odnosno preduzetnik, sa sjedištem, odnosno prebivalištem u Crnoj Gori, koji je uključen u lanac isporuke, a nije proizvođač ili uvoznik;​​ 

12)​​ pružalac usluga sprovođenja narudžbina​​ je pravno ili fizičko lice, odnosno preduzetnik koji u okviru obavljanja privredne djelatnosti nudi najmanje dvije od sljedećih usluga: skladištenje, pakovanje, adresiranje i slanje proizvoda koji nijesu u njegovoj svojini, isključujući poštanske usluge prijema, sortiranja, transporta i distribucije poštanskih pošiljaka, usluge dostavljanja paketa, kao i druge poštanske usluge koje se vrše u skladu sa zakonom kojim se uređuju poštanske usluge i zakonom kojim se uređuju usluge prevoza tereta;

13)​​ isporučilac​​ je proizvođač, zastupnik, uvoznik, distributer, pružalac usluge sprovođenja narudžbina ili bilo koje drugo pravno ili fizičko lice, odnosno preduzetnik​​ koji podliježe obavezama povezanim sa proizvodnjom proizvoda, njihovom isporukom na tržištu ili puštanjem u rad u skladu sa posebnim propisima;​​ 

14)​​ pružalac usluga internet tržišta​​ je pružalac usluga posredovanja koji koristi internet interfejs koji potrošačima omogućava zaključenje ugovora na daljinu sa trgovcima radi prodaje proizvoda;

15)​​ internet interfejs​​ je svaki kompjuterski program, uključujući internet stranicu, dio internet stranice ili aplikaciju, uključujući mobilne aplikacije;

16)​​ ugovor na daljinu​​ je svaki ugovor zaključen između trgovca i potrošača u okviru organizovanog sistema prodaje ili pružanja usluge bez istovremenog fizičkog prisustva trgovca i potrošača na istom mjestu, pri čemu se do trenutka zaključenja ugovora i za zaključenje ugovora isključivo koristi jedno ili više sredstava komunikacije na daljinu;​​ 

17)​​ potrošač​​ je svako fizičko lice koje zaključuje pravni posao ili djeluje na tržištu van svoje trgovinske, poslovne, zanatske ili profesionalne djelatnosti;​​ 

18)​​ trgovac​​ je svako fizičko, odnosno pravno lice u privatnom ili državnom vlasništvu koje, samostalno ili preko drugog lica koje nastupa u njegovo ime ili za njegov račun, zaključuje pravni posao ili djeluje na tržištu u okviru svoje trgovinske, poslovne, zanatske ili profesionalne djelatnosti;​​ 

19)​​ evropski standard​​ je standard koji je donijela evropska organizacija za standardizaciju;

20)​​ međunarodni standard​​ je standard koji je donijela međunarodna organizacija za standardizaciju;

21)​​ nacionalni standard​​ je standard koji je donijelo nacionalno tijelo za standardizaciju;​​ 

22)​​ crnogorski standard​​ je standard koji je donijelo nacionalno tijelo za standardizaciju Crne Gore (u daljem tekstu: MEST standard);

23)​​ evropske organizacije za standardizaciju​​ su:​​ 

- Evropski komitet za standardizaciju (CEN),

- Evropski komitet za standardizaciju u oblasti elektrotehnike (CENELEC),​​ 

- Evropski institut za standarde iz oblasti telekomunikacija (ETSI);​​ 

24)​​ nadzor na tržištu​​ obuhvata aktivnosti koje sprovode i mjere koje preduzimaju nadležne inspekcije kako bi obezbijedile da su proizvodi na tržištu usklađeni sa zahtjevima utvrđenim u ovom zakonu;​​ 

25)​​ nadležna inspekcija​​ je inspekcija nadležna za nadzor proizvoda na tržištu;

26)​​ opoziv​​ je svaka mjera čiji je cilj da se postigne povraćaj proizvoda koji je već stavljen na raspolaganje potrošaču;

27)​​ povlačenje​​ je svaka mjera čiji je cilj sprečavanje da proizvod u lancu snabdijevanja bude isporučen na tržištu;

28)​​ zakonodavstvo Evropske unije o usklađivanju​​ je zakonodavstvo Unije navedeno u Prilogu I Regulative (EU) 2019/1020 Evropskog parlamenta i Savjeta od 20. juna 2019. godine o nadzoru na tržištu i usaglašenosti proizvoda i o izmjenama i dopunama Direktive 2004/42/EZ i Regulativa (EZ) 765/2008 i (EU) 305/2011 (u daljem tekstu: Regulativa (EU) 2019/1020), kao i svako drugo zakonodavstvo Unije kojim se usklađuju uslovi za stavljanje proizvoda na tržište;​​ 

29)​​ antikviteti​​ su proizvodi, kao što su kolekcionarski predmeti ili umjetnička djela, za koje potrošači ne mogu razumno očekivati da ispunjavaju najsavremenije bezbjednosne standarde;

30)​​ sistem sljedljivosti​​ je sistem koji se sastoji od prikupljanja i čuvanja podataka, uključujući elektronskim putem, kojim se omogućava identifikacija proizvoda, njegovih sastavnih djelova ili isporučilaca uključenih u lanac nabavke, kao i od načina​​ prikazivanja i omogućavanja pristupa tim podacima, uključujući stavljanje nosača podataka na proizvod, njegovo pakovanje ili u prateće dokumente;

31)​​ bezbjednosno upozorenje​​ je upozorenje isporučioca koje se pruža ako je potrošačima potrebno skrenuti pažnju na određene informacije kako bi se obezbijedila bezbjedna upotreba proizvoda.

II. ZAHTJEVI BEZBJEDNOSTI

Opšti zahtjev bezbjednosti

Član 8

Isporučioci su dužni da stavljaju na tržište ili isporučuju na tržištu isključivo bezbjedne proizvode (opšti zahtjev bezbjednosti).

Procjena bezbjednosti proizvoda

Član 9

(1) Prilikom procjene da li je proizvod bezbjedan naročito se uzimaju u obzir:

1) karakteristike proizvoda, uključujući njegov dizajn, tehnička svojstva, sastav, pakovanje, uputstva za sastavljanje i, po potrebi, za ugradnju, upotrebu i održavanje;

2) uticaj na druge proizvode kad se razumno može predvidjeti da će se proizvod koristiti sa drugim proizvodima, uključujući međusobno povezivanje tih proizvoda;

3) uticaj koji bi drugi proizvodi mogli imati na proizvod koji se procjenjuje, kad se razumno može predvidjeti da će se drugi proizvodi koristiti sa tim proizvodom, uključujući uticaj neugrađenih proizvoda koji su namijenjeni određivanju, promjeni ili upotpunjavanju načina na koji proizvod koji se ocjenjuje radi, koji se moraju uzeti u obzir prilikom procjene bezbjednosti proizvoda koji se procjenjuje;

4) predstavljanje proizvoda, označavanje, uključujući označavanje odgovarajućeg uzrasta za djecu, sva upozorenja i uputstva za njegovu bezbjednu upotrebu i odlaganje, kao i sve druge oznake ili informacije o proizvodu;

5) kategorije potrošača koji koriste proizvod, naročito procjenjivanjem rizika za posebno osjetljive grupe potrošača kao što su djeca, starija lica i lica sa invaliditetom, kao i uticaj razlika po osnovu pola na zdravlje i bezbjednost;

6) izgled proizvoda u slučaju da je vjerovatno da će navesti potrošače da ga koriste na način drugačiji od onog za koji je dizajniran, a naročito:

- kad je proizvod, iako nije prehrambeni proizvod, sličan prehrambenom proizvodu i vjerovatno će se zbog svog oblika, mirisa, boje, izgleda, pakovanja, označavanja, zapremine, veličine ili drugih karakteristika zamijeniti za prehrambeni proizvod, zbog čega bi ga potrošači, posebno djeca, mogli staviti u usta, sisati ili progutati;

- kad je vjerovatno da će proizvod koristiti djeca, iako nije dizajniran ni namijenjen da ga koriste djeca, ili taj proizvod zbog svojeg dizajna, pakovanja ili karakteristika liči na predmet koji se obično smatra privlačnim ili namijenjenim djeci;

7) kad to zahtijeva priroda proizvoda, odgovarajuće sajberbezbjednosne karakteristike neophodne za zaštitu proizvoda od spoljnih uticaja, uključujući zlonamjerne treće strane, kad bi takav uticaj mogao imati uticaja na bezbjednost proizvoda, uključujući mogući gubitak međusobne povezanosti;​​ 

8) razvoj funkcionalnosti proizvoda u pogledu učenja i predviđanja, kad to zahtijeva priroda proizvoda.​​ 

(2) Mogućnost postizanja višeg nivoa bezbjednosti ili raspoloživosti drugih proizvoda koji su nižeg stepena rizika ne može biti razlog da se određeni proizvod smatra opasnim.

Pretpostavka usaglašenosti sa opštim zahtjevom bezbjednosti

Član 10

(1) Pretpostavlja se da je proizvod usaglašen sa opštim zahtjevom bezbjednosti ako je:

1) usaglašen sa relevantnim MEST standardima čija je lista objavljena u „Službenom listu Crne Gore“ i koji preuzimaju evropske standarde sa liste standarda objavljene u „Službenom listu Evropske unije“, kao podrška pretpostavljenom opštem zahtjevu bezbjednosti u pogledu rizika i kategorija rizika obuhvaćenih tim standardima; ili

2) u slučaju da ne postoje MEST standardi iz tačke 1 ovog stava, usaglašen sa nacionalnim zahtjevima, u pogledu rizika i kategorija rizika obuhvaćenih zahtjevima zaštite zdravlja i bezbjednosti, utvrđenim propisima Crne Gore, pod uslovom da su ti propisi u skladu sa pravom Evropske unije, naročito čl. 34 i 36 Ugovora o funkcionisanju Evropske unije.​​ 

(2) Listu MEST standarda iz stava 1 tačka 1 ovog člana utvrđuje organ državne uprave nadležan za poslove standardizacije i objavljuje u „Službenom listu Crne Gore“.

(3) Pretpostavka usaglašenosti sa opštim zahtjevom bezbjednosti iz stava 1 ovog člana ne sprječava nadležnu inspekciju da preduzme mjere u skladu sa članom 43 ovog zakona.

Dodatni elementi za procjenu bezbjednosti proizvoda

Član 11

(1) U slučaju iz člana 9 ovog zakona, kao i u slučaju kad se ne primjenjuje pretpostavka usaglašenosti sa opštim zahtjevom bezbjednosti iz člana 10 ovog zakona, prilikom procjene bezbjednosti proizvoda u obzir se naročito uzimaju sljedeći elementi ako su dostupni:

1) evropski standardi, osim onih za koja su upućivanja objavljena u „Službenom listu Evropske unije“ za potrebe opšte bezbjednosti proizvoda;​​ 

2) međunarodni standardi;

3) međunarodni sporazumi;​​ 

4) dobrovoljne šeme sertifikacije ili slični okviri za ocjenjivanje usaglašenosti proizvoda od strane tijela za ocjenjivanje usaglašenosti (treća strana), naročito oni osmišljeni da olakšaju primjenu prava Evropske unije;

5) preporuke ili smjernice Evropske komisije za procjenu bezbjednosti proizvoda;

6) MEST standardi;

7) najnovija dostignuća i tehnologije, uključujući mišljenje priznatih naučnih tijela i stručnih odbora;

8) kodeksi dobre prakse za bezbjednost proizvoda koji su na snazi u datom sektoru;

9) razumna očekivanja potrošača u pogledu bezbjednosti.

III. OBAVEZE ISPORUČILACA

Obaveze proizvođača u vezi sa proizvodom i tehničkom dokumentacijom

Član 12

(1) Proizvođač je dužan da za proizvode koje stavlja na tržište obezbijedi da su dizajnirani i proizvedeni u skladu sa opštim zahtjevom bezbjednosti.

(2) Prije stavljanja proizvoda na tržište, proizvođač je dužan da izvrši internu analizu rizika i izradi tehničku dokumentaciju koja naročito sadrži opšti opis proizvoda i njegove ključne karakteristike bitne za procjenu bezbjednosti.

(3) Kad je to primjenljivo, s obzirom na moguće rizike povezane sa proizvodom, tehnička dokumentacija iz stava 2 ovog člana, po potrebi, sadrži i:

1) analizu mogućih rizika povezanih sa proizvodom i rješenja donijeta za otklanjanje ili ublažavanje takvih rizika, uključujući ishod svih izvještaja povezanih sa ispitivanjima koja je sproveo proizvođač ili drugo lice u njegovo ime; i

2) listu svih relevantnih standarda iz člana 10 stav 1 tačka 1 ovog zakona, nacionalne zahtjeve iz člana 10 stav 1 tačka 2 ovog zakona ili dodatne elemente iz člana 11 ovog zakona, koji se primjenjuju kako bi se ispunio opšti zahtjev bezbjednosti.

(4) Kad su bilo koji od standarda iz člana 10 stav 1 tačka 1 ovog zakona, nacionalni zahtjevi iz člana 10 stav 1 tačka 2 ovog zakona ili dodatni elementi iz člana 11 ovog zakona samo djelimično primijenjeni, proizvođač je dužan da u tehničkoj dokumentaciji navede djelove koji su primijenjeni.

(5) Proizvođač je dužan da redovno ažurira tehničku dokumentaciju iz st. 2 i 3 ovog člana.

(6) Dokumentaciju iz stava 5 ovog člana proizvođač je dužan da čuva deset godina od dana stavljanja proizvoda na tržište i da je, na zahtjev, stavi na raspolaganje nadležnoj inspekciji.

Obaveze proizvođača u vezi sa serijama proizvoda, identifikacijom i preduzimanjem mjera

Član 13

(1) Proizvođač je dužan da uspostavi postupke za održavanje usaglašenosti sa opštim zahtjevom bezbjednosti za proizvode proizvedene u serijama.​​ 

(2) Proizvođač je dužan da obezbijedi da je na proizvodu označen tip, broj šarže ili serije ili drugi element koji omogućava njegovu identifikaciju i koji je potrošačima lako vidljiv i čitak ili, kad to ne dozvoljava veličina ili priroda proizvoda, da su te informacije navedene na pakovanju ili u dokumentu koji prati proizvod.​​ 

(3) Proizvođač je dužan da na proizvodu navede svoje ime i prezime, odnosno naziv, registrovano trgovačko ime ili registrovani žig, adresu za prijem pošte i elektronske pošte i, ako su različite, adresu za prijem pošte ili elektronske pošte svoje jedinstvene kontakt tačke preko koje može biti kontaktiran, a kad to nije moguće na proizvodu, te podatke navodi na pakovanju ili u dokumentu koji prati proizvod.​​ 

(4) Proizvođač je dužan da obezbijedi da proizvod prate jasna uputstva i informacije o bezbjednosti na crnogorskom jeziku, osim kad se proizvod može koristiti bezbjedno i kako je to namijenio proizvođač bez takvih uputstava i informacija.​​ 

(5) Ako, na osnovu informacija koje posjeduje, proizvođač smatra ili ima razloga da vjeruje da je proizvod koji je stavio na tržište opasan, dužan je da odmah:​​ 

1) preduzme korektivne mjere neophodne da se na djelotvoran način postigne usaglašenost proizvoda, uključujući, po potrebi, povlačenje ili opoziv proizvoda;

2) o tome obavijesti potrošače u skladu sa članom 36 i/ili članom 37 ovog zakona; i

3) o tome obavijesti nadležnu inspekciju putem portala za komunikaciju sa isporučiocima i pružaocima usluga internet tržišta iz člana 34 stav 1 tačka 2 ovog zakona (Safety Business Gateway).

(6) Za potrebe obavještavanja iz stava 5 tač. 2 i 3 ovog člana, proizvođač je dužan da navede pojedinosti, naročito o riziku po zdravlje i bezbjednost potrošača i o svim već preduzetim korektivnim mjerama, kao i, ako su dostupne, pojedinosti o količini proizvoda koji su još na tržištu.​​ 

Obaveze proizvođača u vezi razmjene informacija i ispitivanja prigovora​​ 

Član 14

(1) Proizvođač je dužan da, putem Safety Business Gateway, pruži informacije namijenjene za upozoravanje potrošača i da te informacije, bez nepotrebnog odlaganja, učini dostupnim potrošačima.

(2) Proizvođač obezbjeđuje da su ostali isporučioci, odgovorna lica i pružaoci usluga internet tržišta u datom lancu snabdijevanja pravovremeno obaviješteni o svim pitanjima bezbjednosti koja je identifikovao.

(3) Proizvođač je dužan da obezbijedi javno dostupne načine komunikacije, kao što su broj telefona, adresa za prijem elektronske pošte ili posebna sekcija na svojoj internet stranici, uzimajući u obzir potrebe pristupačnosti za lica sa invaliditetom, koji omogućavaju potrošačima da podnesu prigovor i obavijeste proizvođača o svim nesrećnim slučajevima ili pitanjima bezbjednosti koje su imali u vezi sa proizvodom.

(4) Proizvođač je dužan da ispita podnesene prigovore i primljene informacije o nesrećnim slučajevima koji se odnose na bezbjednost proizvoda koje je isporučio na tržište i za koje je podnosilac prigovora naveo da su opasni i da te prigovore, kao i opozive proizvoda i sve korektivne mjere preduzete radi postizanja usaglašenosti proizvoda, vodi u internoj evidenciji.​​ 

(5) U evidenciji iz stava 4 ovog člana proizvođač može da sačuva isključivo one podatke o ličnosti (u daljem tekstu: lični podaci) koji su mu neophodni da ispita prigovor na navodno opasan proizvod, kao i da ih čuva isključivo onoliko koliko je potrebno za ispitivanje prigovora, a najduže pet godina od dana unošenja podataka.

Obaveze zastupnika

Član 15

(1) Proizvođač može pisanim ovlašćenjem imenovati zastupnika koji, u skladu sa dobijenim ovlašćenjem, može da preduzima najmanje sljedeće poslove:​​ 

1) dostavlja nadležnoj inspekciji, na obrazloženi zahtjev, sve informacije i dokumentaciju neophodnu za dokazivanje bezbjednosti proizvoda na jeziku koji ta inspekcija može da razumije;

2) obavještava proizvođača, ako smatra ili ima razloga da vjeruje da je proizvod opasan;

3) obavještava nadležne organe, putem Safety Business Gateway, o svim radnjama preduzetim da se otklone rizici koje predstavljaju proizvodi obuhvaćeni ovlašćenjem, ako takvo obavještenje već nije pružio proizvođač ili ako nije pruženo po uputstvu proizvođača;

4) sarađuje sa nadležnim organima, na njihov zahtjev, u svakoj radnji preduzetoj da se na djelotvoran način otklone rizici koje predstavljaju proizvodi obuhvaćeni ovlašćenjem.

(2) Zastupnik je dužan da, na zahtjev, dostavi kopiju ovlašćenja iz stava 1 ovog člana nadležnoj inspekciji.

Obaveze uvoznika u vezi sa proizvodima i tehničkom dokumentacijom

Član 16

(1) Prije stavljanja proizvoda na tržište, uvoznik je dužan da obezbijedi da je proizvod usklađen sa opštim zahtjevom bezbjednosti i da je proizvođač ispunio zahtjeve iz člana 12 st. 2, 3 i 4 i člana 13 st. 2 i 3 ovog zakona.​​ 

(2) Kad, na osnovu informacija koje posjeduje, smatra ili ima razloga da vjeruje da prozvod nije usaglašen sa opštim zahtjevom bezbjednosti, članom 12 st. 2, 3 i 4 i članom 13 st. 2 i 3 ovog zakona, uvoznik ne smije da stavi proizvod na tržište prije nego se postigne usaglašenost proizvoda.​​ 

(3) Kad se radi o opasnom proizvodu, uvoznik je dužan da o tome odmah obavijesti proizvođača i nadležnu inspekciju putem Safety Business Gateway.​​ 

(4) Uvoznik je dužan da na proizvodu navede svoje ime i prezime, odnosno naziv, registrovano trgovačko ime ili registrovani žig, adresu za prijem pošte i elektronske pošte i, ako su različite, adresu za prijem pošte ili elektronske pošte svoje jedinstvene kontakt tačke preko koje može biti kontaktiran.​​ 

(5) Kad podatke iz stava 4 ovog člana nije moguće navesti na proizvodu, uvoznik ih navodi na pakovanju ili u dokumentu koji prati proizvod, pri čemu je dužan da obezbijedi da bilo kakva dodatna oznaka ne prekriva bilo koju zakonom propisanu informaciju na oznaci koju je dao proizvođač.​​ 

(6) Uvoznik obezbjeđuje da uvezeni proizvod koji stavi na tržište prate jasna uputstva i informacije o bezbjednosti na crnogorskom jeziku, osim kad se proizvod može koristiti bezbjedno i kako je to namijenio proizvođač bez takvih uputstava i informacija o bezbjednosti.​​ 

(7) Dok je proizvod pod njegovom odgovornošću, uvoznik je dužan da obezbijedi da uslovi skladištenja ili transporta ne ugrožavaju usaglašenost proizvoda sa opštim zahtjevom bezbjednosti i usaglašenost sa zahtjevima iz člana 13 st. 2 i 3 ovog zakona.

(8) Primjerak tehničke dokumentacije iz člana 12 stav 5 ovog zakona uvoznik je dužan da čuva deset godina nakon što je proizvod stavio na tržište i da je, na zahtjev, stavi na raspolaganje nadležnoj inspekciji.

Obaveze uvoznika u vezi sa korektivnim mjerama, razmjenom informacija i ispitivanjem prigovora

Član 17

(1) Uvoznik je dužan da sarađuje sa nadležnim inspekcijama i proizvođačem kako bi obezbijedili da je proizvod bezbjedan.​​ 

(2) Ako na osnovu informacija koje posjeduje uvoznik smatra ili ima razloga da vjeruje da je proizvod koji je stavio na tržište opasan, dužan je da odmah:​​ 

1) o tome obavijesti proizvođača;

2) obezbijedi preduzimanje korektivnih mjera neophodnih da se na djelotvoran način postigne usaglašenost proizvoda, uključujući, po potrebi, povlačenje ili opoziv, kao i, ako takve mjere nijesu preduzete, da ih odmah preduzme;

3) obezbijedi da su potrošači o tome obaviješteni u skladu sa članom 37 i/ili članom 38 ovog zakona; i​​ 

4) o tome obavijesti nadležnu inspekciju putem Safety Business Gateway.

(3) Za potrebe obavještavanja iz stava 2 tač. 3 i 4 ovog člana, uvoznik je dužan da navede pojedinosti, naročito o riziku po zdravlje i bezbjednost potrošača i o svim već preduzetim korektivnim mjerama kao i, ako su dostupne, pojedinosti o količini proizvoda koji su još na tržištu.

(4) Uvoznik je dužan da provjeri da li su potrošačima javno dostupni načini komunikacije iz člana 14 stav 3 ovog zakona koji im omogućavaju da podnesu prigovore i obavještenja o svim nesrećnim slučajevima ili pitanjima bezbjednosti koje su imali u vezi sa proizvodom i, ako nijesu dostupni, dužan je da ih obezbijedi, uzimajući u obzir potrebe pristupačnosti za lica sa invaliditetom.​​ 

(5) Uvoznik je dužan da ispita podnesene prigovore i primljene informacije o nesrećnim slučajevima koji se odnose na bezbjednost proizvoda koje je stavio na tržište i za koje je podnosilac prigovora naveo da su opasni i da, za potrebe evidencije iz člana 14 stav 4 ovog zakona, te podatke dostavi proizvođaču ili da prigovore, kao i opozive proizvoda i sve korektivne mjere preduzete radi postizanja usaglašenosti proizvoda vodi u svojoj internoj evidenciji.​​ 

(6) Uvoznik je dužan da pravovremeno obavijesti proizvođača, distributera i, po potrebi, pružaoca usluga sprovođenja narudžbina i pružaoca usluga internet tržišta o sprovedenom ispitivanju iz stava 5 ovog člana i rezultatima ispitivanja.

(7) U evidenciji iz stava 5 ovog člana uvoznik može da sačuva isključivo one lične podatke koji su mu neophodni da ispita prigovor na navodno opasan proizvod, kao i da ih čuva isključivo onoliko koliko je potrebno za ispitivanje prigovora, a najduže pet godina od dana unošenja podataka.​​ 

Obaveze distributera

Član 18

(1) Prije isporuke proizvoda na tržištu distributer je dužan da provjeri da li je proizvođač i, ako je primjenljivo, uvoznik ispunio zahtjeve iz člana 13 st. 2, 3 i 4 i člana 16 st. 4, 5 i 6 ovog zakona.

(2) Dok je proizvod pod njegovom odgovornošću, distributer je dužan da obezbijedi da uslovi skladištenja ili transporta ne ugrožavaju usaglašenost proizvoda sa opštim zahtjevom bezbjednosti i sa članom 13 st. 2, 3 i 4 i članom 16 st. 4, 5 i 6 ovog zakona.

(3) Kad, na osnovu informacija koje posjeduje, smatra ili ima razloga da vjeruje da proizvod nije usaglašen sa opštim zahtjevom bezbjednosti, članom 13 st. 2, 3 i 4 i članom 16 st. 4, 5 i 6 ovog zakona, distributer ne smije da isporuči proizvod na tržištu sve dok se ne postigne usaglašenost.​​ 

(4) Kad, na osnovu informacija koje posjeduje, distributer smatra ili ima razloga da vjeruje da je proizvod koji je isporučio na tržištu opasan proizvod ili da nije usaglašen sa članom 13 st. 2, 3 i 4 i članom 16 st. 4, 5 i 6 ovog zakona, dužan je da:​​ 

1) o tome odmah obavijesti proizvođača ili uvoznika;

2) obezbijedi preduzimanje korektivnih mjera neophodnih da se na djelotvoran način postigne usaglašenost proizvoda, uključujući, po potrebi, povlačenje ili opoziv; i

3) obezbijedi da je nadležna inspekcija odmah o tome obaviještena putem Safety Business Gateway.

(5) Za potrebe obavještavanja iz stava 4 tač. 2 i 3 ovog člana, distributer je dužan da navede odgovarajuće pojedinosti kojima raspolaže, naročito o riziku po zdravlje i bezbjednost potrošača, o svim već preduzetim korektivnim mjerama, kao i, ako su dostupne, o količini proizvoda koji su još na tržištu.​​ 

Slučajevi u kojima se obaveze proizvođača primjenjuju na druga lica

Član 19

(1) Fizičko ili pravno lice koje stavlja proizvod na tržište pod svojim imenom ili žigom smatra se proizvođačem u smislu ovog zakona i na njega se primjenjuju obaveze iz čl. 12, 13 i 14 ovog zakona.​​ 

(2) Fizičko ili pravno lice koje nije proizvođač, a koje značajno mijenja proizvod, smatra se proizvođačem u smislu ovog zakona i na njega se primjenjuju obaveze iz čl. 12, 13 i 14 ovog zakona za dio proizvoda na koji izmjena utiče ili za cijeli proizvod ako značajna izmjena ima uticaja na njegovu bezbjednost.​​ 

(3) Izmjena proizvoda fizičkim ili digitalnim sredstvima smatra se značajnom ako ima uticaj na bezbjednost proizvoda i ako su ispunjeni sljedeći kriterijumi:

1) izmjenom se proizvod mijenja na način koji nije bio predviđen početnom procjenom rizika proizvoda;

2) zbog izmjene se promijenila priroda opasnosti, stvorena je nova opasnost ili se povećao nivo rizika; i

3) izmjena nije izvršena od strane potrošača, niti je izvršena u njegovo ime i za njegovu ličnu upotrebu.​​ 

Interni postupci za bezbjednost proizvoda

Član 20​​ 

Isporučioci su dužni da uspostave interne postupke za bezbjednost proizvoda koji im omogućavaju da ispune odgovarajuće zahtjeve utvrđene ovim zakonom.

Saradnja isporučilaca sa nadležnim inspekcijama

Član 21

(1) Isporučioci su dužni da sarađuju sa nadležnim inspekcijama u preduzimanju radnji kojima bi mogli da se otklone ili ublaže rizici koje predstavljaju proizvodi koje su isporučili na tržištu.

(2) Na zahtjev nadležne inspekcije isporučilac je dužan da dostavi sve neophodne informacije, a naročito:

1) potpun opis rizika koji proizvod predstavlja, povezane prigovore i poznate nesrećne slučajeve; i

2) opis svih korektivnih mjera preduzetih za rješavanje rizika.

(3) Na zahtjev nadležne inspekcije isporučilac je dužan da utvrdi i dostavi sljedeće bitne informacije o sljedljivosti proizvoda:

1) o svim isporučiocima koji su mu dostavili proizvod ili dio, komponentu ili bilo koji softver koji su ugrađeni u proizvod; i

2) o svim isporučiocima kojima je dostavio proizvod.

(4) Obaveza isporučilaca iz stava 2 ovog člana odnosi se na period od deset godina nakon što im je proizvod dostavljen ili nakon što su dostavili proizvod.

(5) Obaveza isporučilaca iz stava 3 ovog člana odnosi se na period od šest godina nakon što im je dostavljen proizvod ili dio, komponenta ili bilo koji softver koji su ugrađeni u proizvod ili nakon što su dostavili proizvod.​​ 

(6) Nadležna inspekcija može da zahtijeva od isporučilaca da podnesu redovne izvještaje o napretku korektivnih mjera koje su preduzeli za rješavanje rizika koje su predstavljali proizvodi koje su isporučili na tržištu i može da odluči da li se i kad korektivna mjera može smatrati završenom.​​ 

Lice odgovorno za proizvode stavljene na tržište

Član 22

(1) Proizvod na koji se primjenjuje ovaj zakon može se staviti na tržište samo ako postoji isporučilac sa sjedištem, odnosno prebivalištem u Crnoj Gori koji je u pogledu tog proizvoda lice koje je odgovorno za obaveze isporučilaca određenih grupa proizvoda utvrđenih zakonom kojim se uređuje nadzor proizvoda na tržištu (u daljem tekstu: odgovorno lice).

(2) Ako je to primjereno, uzimajući u obzir moguće rizike povezane sa proizvodom, pored obaveza isporučilaca propisanih ovim zakonom, kao i zadataka isporučilaca određenih grupa proizvoda propisanih zakonom kojim se uređuje nadzor proizvoda na tržištu, a kako bi se obezbijedila bezbjednost proizvoda za koje je odgovorno, odgovorno lice dužno je da redovno provjerava da li je proizvod u skladu sa:

1) tehničkom dokumentacijom iz člana 12 stav 2 ovog zakona;

2) zahtjevima iz člana 13 st. 2, 3 i 4 ovog zakona.​​ 

(3) Odgovorno lice dužno je da, na zahtjev nadležne inspekcije, dostavi dokumentovane dokaze o izvršenim provjerama.

(4) Ime i prezime, odnosno naziv, registrovano trgovačko ime ili registrovani žig i kontakt podaci, uključujući adresu za prijem pošte i elektronske pošte odgovornog lica, moraju da budu navedeni na proizvodu ili na njegovom pakovanju, paketu ili u dokumentu koji prati prozvod.

Informisanje isporučilaca i sistem sljedljivosti

Član 23

(1) Isporučiocima se, na njihov zahtjev i bez naknade, pružaju potrebne informacije o sprovođenju ovog zakona i važećim pravilima o bezbjednosti proizvoda koja se odnose na proizvode na koje se ovaj zakon primjenjuje.

(2) Informacije iz stava 1 ovog člana pruža kontakt tačka za proizvode određena zakonom kojim se uređuje nadzor proizvoda na tržištu.

(3) Za određene proizvode koji bi mogli predstavljati ozbiljan rizik za zdravlje i bezbjednost potrošača može se posebnim propisom urediti obavezan sistem sljedljivosti za isporučioce koji te proizvode stavljaju, odnosno isporučuju na tržište, a naročito:

1) odrediti proizvode, kategorije ili grupe proizvoda ili sastavne djelove tih proizvoda koji vjerovatno mogu predstavljati ozbiljan rizik za zdravlje i bezbjednost potrošača;

2) odrediti vrste podataka koje su isporučioci dužni da prikupljaju i sačuvaju putem sistema sljedljivosti;

3) utvrditi načine za prikazivanje i pristup podacima, uključujući stavljanje nosača podataka na proizvod, njegovo pakovanje ili prateća dokumenta; i​​ 

4) utvrditi subjekte koji imaju pristup podacima iz tačke 2 ovog stava, kao i vrste podataka kojima ti subjekti imaju pristup (potrošači, isporučioci, pružaoci usluga internet tržišta, nadležni organi), pri čemu se pristup tih subjekata podacima sadržanim u sistemu sljedljivosti omogućuje bez naknade.

(4) Propis iz stava 3 ovog člana donosi Vlada Crne Gore (u daljem tekstu: Vlada).​​ 

Obaveze isporučilaca u slučaju prodaje na daljinu

Član 24

(1) Kad isporučioci proizvode isporučuju na tržištu putem interneta ili drugih sredstava prodaje na daljinu, u ponudi tih proizvoda moraju se jasno i vidljivo navesti naročito:

1) ime i prezime, odnosno naziv, registrovano trgovačko ime ili registrovani žig proizvođača, kao i adresa za prijem pošte i elektronske pošte preko koje mogu biti kontaktirani;

2) ako proizvođač nema prebivalište, odnosno sjedište u Crnoj Gori, ime i prezime, odnosno naziv, adresa za prijem pošte i elektronske pošte odgovornog lica;​​ 

3) informacije koje omogućavaju identifikaciju proizvoda, uključujući njegovu sliku, tip i bilo koju drugu identifikacionu oznaku proizvoda; i

4) upozorenja ili informacije o bezbjednosti.

(2) Upozorenja ili informacije iz stava 1 tačka 4 ovog člana koje se stavljaju na proizvod ili na pakovanje ili koje se navode u dokumentu koji prati proizvod u skladu sa ovim zakonom ili drugim propisom kojim se preuzima zakonodavstvo Evropske unije o usklađivanju (u daljem tekstu: drugi propisi o usklađivanju), moraju biti na crnogorskom jeziku.​​ 

Obaveze isporučilaca u slučaju nesreća povezanih sa bezbjednošću proizvoda

Član 25

(1) Proizvođač je dužan da o nesrećnom slučaju koji je izazvao proizvod stavljen na tržište, bez nepotrebnog odlaganja od trenutka kad sazna za taj slučaj, obavijesti nadležnu inspekciju putem Safety Business Gateway.​​ 

(2) Obavještenje iz stava 1 ovog člana sadrži tip i identifikacioni broj proizvoda, kao i okolnosti nesrećnog slučaja, ako su poznate, a na zahtjev nadležne inspekcije proizvođač je dužan da pruži obavještenje i o svim drugim relevantnim informacijama.​​ 

(3) Za potrebe obavještavanja iz st. 1 i 2 ovog člana, proizvođač informiše nadležnu inspekciju i o pojavama povezanim sa upotrebom proizvoda koji je doveo do smrti pojedinca ili teških posljedica po njegovo zdravlje i bezbjednost, trajnih ili privremenih, uključujući povrede, druga tjelesna oštećenja, bolesti i hronične posljedice po zdravlje.

(4) Uvoznici i distributeri koji su upoznati sa nesrećnim slučajem koji je izazvao proizvod koji su stavili na tržište ili isporučili na tržištu, dužni su da o tome, bez nepotrebnog odlaganja, obavijeste proizvođača.​​ 

(5) U slučaju iz stava 4 ovog člana proizvođač je dužan da sačini obavještenje i dostavi ga u skladu sa st. 1 i 2 ovog člana ili da izda uputstvo uvozniku ili jednom od distributera da sačini i dostavi to obavještenje.​​ 

(6) Kad proizvođač proizvoda nema prebivalište, odnosno sjedište u Crnoj Gori, odgovorno lice koje je upoznato sa nesrećnim slučajem obezbjeđuje da se sačini i dostavi obavještenje u skladu sa st. 1 i 2 ovog člana.​​ 

Informacije u elektronskom formatu

Član 26

(1) Pored obaveza iz člana 13 st. 2, 3 i 4, člana 16 stav 4 i člana 22 stav 4 ovog zakona i odgovarajućih odredaba propisa o usklađivanju, isporučioci mogu da informacije propisane tim odredbama stave na raspolaganje i u digitalnom obliku, pomoću elektronskih tehničkih rješenja koja su jasno vidljiva na proizvodu ili, ako to nije moguće, na njegovom pakovanju ili u dokumentu koji prati proizvod.​​ 

(2) Informacije iz stava 1 ovog člana moraju biti na crnogorskom jeziku, kao i u obliku koji je pristupačan za lica sa invaliditetom.

IV. PRUŽAOCI USLUGA INTERNET TRŽIŠTA

Posebne obaveze pružalaca usluga internet tržišta​​ 

Član 27

(1) Pružaoci usluga internet tržišta dužni su da:

1) odrede jedinstvenu kontakt tačku za neposrednu komunikaciju sa nadležnom inspekcijom, elektronskim putem, u vezi sa pitanjima bezbjednosti proizvoda, naročito radi obavještavanja u vezi sa nalozima izdatim u skladu sa članom 28 stav 1 ovog zakona;

2) odrede i jedinstvenu kontakt tačku koja potrošačima omogućava neposrednu i brzu komunikaciju o pitanjima bezbjednosti proizvoda;​​ 

3) se registruju na portalu Safety Business Gateway i navedu informacije o jedinstvenoj kontakt tački iz tačke 1 ovog stava;

4) uspostave interne postupke za bezbjednost proizvoda koji im omogućavaju da ispune odgovarajuće zahtjeve utvrđene ovim zakonom.​​ 

(2) Odredbe stava 1 tač. 1 i 2 ovog člana ne isključuju primjenu odredaba kojima su propisane opšte obaveze pružalaca usluga internet tržišta utvrđene zakonom koji je usklađen sa odredbama Regulative (EU) 2022/2065.

Postupanje po nalogu inspektora​​ 

Član 28

(1) Pružaoci usluga internet tržišta dužni su da, u odnosu na sadržaj koji upućuje na ponudu opasnog proizvoda, a po nalogu nadležnog inspektora, uklone takav sadržaj sa svog internet interfejsa, onemoguće pristup takvom sadržaju ili prikažu izričito upozorenje.​​ 

(2) Nalog iz stava 1 ovog člana naročito sadrži:

1) pravni osnov za izdavanje;

2) obrazloženje zašto je proizvod opasan sa upućivanjem na odgovarajući propis;​​ 

3) informacije o nadležnom organu koji je izdao nalog;

4) jasne informacije koje pružaocu usluga internet tržišta omogućavaju identifikaciju i lociranje navedenog nezakonitog sadržaja iz tačke 2 ovog stava, kao što su jedan ili više tačnih URL-ova i, po potrebi, dodatne informacije;​​ 

5) informacije o sredstvima pravne zaštite koja su dostupna pružaocu usluga internet tržišta i trgovcu koji je dao sadržaj; i

6) ako je primjenljivo, obavještenje kojem se organu šalju informacije o postupanju po nalogu.

(3) Nalogom iz stava 1 ovog člana od pružaoca usluga internet tržišta može se zahtijevati da tokom određenog perioda sa svog internet interfejsa ukloni sav sadržaj identičan sadržaju koji upućuje na ponudu opasnog proizvoda, da onemogući pristup tom sadržaju ili prikaže izričito upozorenje, pod uslovom da je pretraživanje tog sadržaja ograničeno na informacije utvrđene u nalogu i da od pružaoca usluga internet tržišta ne zahtijeva da izvrši nezavisnu procjenu tog sadržaja, kao i da se uz pomoć pouzdanih automatizovanih alata pretraživanje i uklanjanje mogu izvršiti na srazmjeran način.​​ 

(4) Pružaoci usluga internet tržišta dužni su da preduzmu neophodne mjere za prijem i izvršenje naloga iz stava 1 ovog člana i po istom postupe bez nepotrebnog odlaganja, a najkasnije u roku od dva radna dana od dana prijema naloga, kao i da, koristeći kontakt podatke inspekcije objavljene na portalu Safety Business Gateway, elektronskim putem obavijeste inspektora o njegovom izvršenju.​​ 

(5) Pružaoci usluga internet tržišta dužni su da uzmu u obzir redovne informacije o opasnim proizvodima o kojima je nadležna inspekcija dostavila obavještenje preko sistema brze razmjene informacija u skladu sa članom 33 ovog zakona, radi preduzimanja dobrovoljnih mjera čiji je cilj otkrivanje, identifikacija, uklanjanje sadržaja koji upućuje na ponude opasnih proizvoda na njihovom internet tržištu ili onemogućavanje pristupa takvom sadržaju, ako je primjenljivo, uključujući upotrebu portala Safety Business Gateway u skladu sa članom 34 ovog zakona.​​ 

(6) Pružaoci usluga internet tržišta dužni su da obavijeste nadležnu inspekciju koja je dostavila obavještenje iz stava 5 ovog člana o svim preduzetim mjerama, koristeći njene kontakt podatke objavljene na portalu Safety Business Gateway.​​ 

(7) Nakon što trgovcu omogući prodaju proizvoda na svom internet tržištu, pružalac usluga internet tržišta dužan je da uvidom u portal Safety Business Gateway vrši povremene provjere da li je proizvod koji se nudi na prodaju opasan.​​ 

Obaveze u vezi sa primljenim obavještenjima​​ 

Član 29

(1) Pružalac usluga internet tržišta dužan je da svakom fizičkom licu ili drugom subjektu omogući da ga lako dostupnim, isključivo elektronskim sredstvima komunikacije, obavijeste o svojim saznanjima u vezi sa bezbjednošću proizvoda koji se u okviru njegove usluge nudi na prodaju.

(2) Obavještenje iz stava 1 ovog člana sadrži:

1) jasno obrazloženje zašto podnosilac obavještenja navodi da objavljene informacije predstavljaju nezakoniti sadržaj;

2) jasnu naznaku tačne elektronske lokacije te informacije, poput tačnog URL-a ili više njih i, po potrebi, dodatne informacije koje omogućavaju identifikaciju proizvoda, uključujući njegovu sliku, tip i bilo koju drugu identifikacionu oznaku proizvoda;

3) ime i prezime, odnosno naziv i adresu za prijem elektronske pošte podnosioca obavještenja, osim u slučaju informacija za koje se smatra da uključuju neko od krivičnih djela: posredovanje u vršenju prostitucije prema djetetu, iskorišćavanje djece za pornografiju, navođenje djeteta da prisustvuje vršenju krivičnih djela protiv polne slobode,​​ mamljenje djeteta mlađeg od četrnaest godina u cilju vršenja krivičnih djela protiv polne slobode, seksualno uznemiravanje djeteta, kao i podstrekavanje i pomaganje u izvršenju tih krivičnih djela;​​ 

4) izjavu kojom se potvrđuje da podnosilac obavještenja to čini u dobroj vjeri da su informacije i navodi koje sadrži obavještenje tačni i potpuni.

(3) Ako obavještenje ne sadrži sve elemente iz stava 2 ovog člana, pružalac usluga internet tržišta će, bez nepotrebnog odlaganja, zatražiti od podnosioca obavještenja da najkasnije u roku od tri radna dana dopuni obavještenje.​​ 

(4) Ako podnosilac obavještenja ne izvrši dopunu obavještenja u roku iz stava 3 ovog člana, pružalac usluga internet tržišta će, na osnovu podataka koje ima, postupiti bez odlaganja na način i u roku iz stava 5 ovog člana.​​ 

(5) U slučaju prijema potpunog obavještenja, pružalac usluga internet tržišta dužan je da bez nepotrebnog odlaganja, a najkasnije u roku od tri radna dana od dana prijema, obradi obavještenje i obavijesti podnosioca obavještenja o svojoj odluci i sredstvima pravne zaštite u odnosu na tu odluku.​​ 

Obaveze u vezi sa internim postupcima i obustavljanjem pružanja usluga

Član 30

(1) Pružaoci usluga internet tržišta dužni su da dizajniraju i organizuju svoj internet interfejs na način kojim se trgovcima koji nude proizvod omogućava da za svaki ponuđeni proizvod pruže informacije koje su prikazane ili na drugi način lako dostupne potrošačima prilikom pregleda tih proizvoda, a naročito:

1) ime i prezime, odnosno naziv, registrovano trgovačko ime ili registrovani žig proizvođača, kao i adresu za prijem pošte i elektronske pošte preko koje proizvođač može biti kontaktiran;

2) ako proizvođač nema prebivalište, odnosno sjedište u Crnoj Gori, ime i prezime, odnosno naziv, adresu za prijem pošte i elektronske pošte odgovornog lica;

3) informacije koje omogućavaju identifikaciju proizvoda, uključujući njegovu sliku, tip i bilo koju drugu identifikacionu oznaku proizvoda; i

4) sva upozorenja ili informacije o bezbjednosti na crnogorskom jeziku koje se stavljaju na proizvod ili koje ga prate u skladu sa ovim zakonom ili drugim propisima o usklađivanju.

(2) Interni postupci iz člana 27 stav 1 tačka 4 ovog zakona treba da uključe mehanizme kojima se trgovcima omogućava da daju:

1) informacije u skladu sa stavom 1 ovog člana, uključujući informacije o proizvođaču koji ima prebivalište, odnosno sjedište u Crnoj Gori ili, ako je to primjenljivo, o odgovornom licu; i

2) svoju izjavu kojom se obavezuju da nude samo proizvode koji su u skladu sa ovim zakonom i, ako je primjenljivo, sljedeće identifikacione podatke:

- ime i prezime, odnosno naziv, adresu za prijem pošte, broj telefona i adresu za prijem elektronske pošte trgovca;

- kopiju identifikacionog dokumenta trgovca ili bilo koju drugu elektronsku identifikaciju u skladu sa zakonom kojim se uređuje elektronska identifikacija i elektronski potpis;

- podatke o računu za plaćanje trgovca;

- ako je trgovac upisan u registar trgovaca ili slični javni registar, naziv registra u kojem je trgovac registrovan, kao i njegov registarski broj, odnosno drugi validan način identifikacije u tom registru.

(3) Pružaoci usluga internet tržišta dužni su da obustave, tokom razumnog perioda i nakon prethodnog upozorenja, pružanje svojih usluga trgovcima koji često nude proizvode koji nijesu usklađeni sa ovim zakonom.​​ 

(4) Pružaoci usluga internet tržišta dužni su da u uslovima poslovanja jasno i detaljno utvrde politiku u pogledu obustavljanja svojih usluga iz stava 3 ovog člana, uključujući i vrijeme trajanja obustave, kao i da daju primjere činjenica i okolnosti koje uzimaju u obzir prilikom vršenja procjene da li određeno ponašanje predstavlja kršenje ovog zakona.​​ 

(5) Odredbe st. 1 i 3 ovog člana ne isključuju obavezu pružaoca usluga internet tržišta da usaglasi poslovanje sa odredbama zakona koji je usklađen sa Regulativom (EU) 2022/2065.

Obaveza saradnje i pružanja informacija

Član 31

(1) Pružaoci usluga internet tržišta dužni su da sarađuju sa nadležnim inspekcijama, trgovcima i isporučiocima kako bi se olakšalo preduzimanje svih radnji za otklanjanje ili, ako to nije moguće, ublažavanje rizika koji predstavlja proizvod koji se nudi ili koji je bio ponuđen na internetu u okviru njihovih usluga.

(2) Pružaoci usluga internet tržišta dužni su naročito da:

1) obezbijede potrošačima pružanje odgovarajuće i pravovremene informacije, uključujući i obavezu da:

- u slučaju opoziva proizvoda o kojem imaju saznanja, neposredno obavijeste sve pogođene potrošače koji su preko njihovog internet interfejsa kupili relevantni proizvod ili ako je potrošačima potrebno pružiti bezbjednosno upozorenje u skladu sa članom 36, odnosno članom 37 ovog zakona;

- objave informacije o opozivu proizvoda zbog bezbjednosti na svojim internet interfejsima;​​ 

2) obavijeste relevantnog isporučioca o odluci o uklanjanju ili onemogućavanju pristupa sadržaju koji upućuje na ponudu opasnog proizvoda;

3) sarađuju sa nadležnim inspekcijama i relevantnim isporučiocima kako bi se obezbijedio djelotvoran opoziv proizvoda, kao i da se uzdrže od ometanja postupka opoziva proizvoda;

4) putem Safety Business Gateway odmah obavijeste nadležne inspekcije o opasnim proizvodima koji su bili u ponudi na njihovim internet interfejsima, a o kojima imaju stvarna saznanja, pružajući odgovarajuće pojedinosti kojima raspolažu o riziku po zdravlje i bezbjednost potrošača, o količini proizvoda koji su još u prometu na tržištu, ako su dostupne, i o svim korektivnim mjerama koje su prema njihovim saznanjima već preduzete;

5) sarađuju u pogledu nesrećnih slučajeva o kojima su obaviješteni, uključujući da:

- obavijeste bez odlaganja relevantne trgovce i isporučioce o informacijama koje su primili u vezi sa tim slučajevima ili pitanjima bezbjednosti, kad imaju saznanja da su ti trgovci nudili taj proizvod putem njihovog interfejsa;

- obavijeste bez nepotrebnog odlaganja putem Safety Business Gateway o svim nesrećnim slučajevima o kojima su obaviješteni i koji su doveli do ozbiljnog rizika ili stvarne štete po zdravlje ili bezbjednost potrošača koje je izazvao proizvod koji je stavljen na raspolaganje na njihovom internet tržištu, i o tome obavijeste proizvođača;

6) sarađuju sa tijelima za sprovođenje zakona na nacionalnom i nivou Evropske unije (OLAF) putem redovne i strukturirane razmjene informacija o ponudama koje su pružaoci usluga internet tržišta uklonili na osnovu ovog člana;

7) dozvole internet alatima kojima upravljaju nadležne inspekcije pristup njihovim interfejsima da bi se identifikovali opasni proizvodi;

8) sarađuju u identifikovanju, u mjeri u kojoj je to moguće, lanca snabdijevanja opasnim proizvodima putem odgovora na zahtjeve za dostavljanje podataka ako relevantne informacije nijesu dostupne javnosti;

9) na obrazloženi zahtjev nadležne inspekcije, kad su pružaoci usluga internet tržišta ili internet prodavci postavili tehničke prepreke za izvlačenje podataka sa svojih internet interfejsa (prikupljanje podataka putem automatizovanih alata), omoguće prikupljanje takvih podataka samo za potrebe bezbjednosti proizvoda na osnovu parametara za identifikaciju koje je dostavila nadležna inspekcija koja je podnijela zahtjev.

Memorandumi o razumijevanju

Član 32

(1) Nadležni organi mogu da zaključuju memorandume o razumijevanju, odnosno odgovarajuće sporazume o saradnji sa isporučiocima ili pružaocima usluga internet tržišta, kao i sa organizacijama koje predstavljaju potrošače ili isporučioce, u cilju preuzimanja dobrovoljnih obaveza za unapređenje bezbjednosti proizvoda.

(2) Dobrovoljnim obavezama na osnovu memoranduma o razumijevanju, odnosno sporazuma iz stava 1 ovog člana ne može se isključiti primjena odredbi ovog zakona ni​​ drugih propisa kojima se propisuju obaveze isporučilaca i pružalaca usluga internet tržišta.​​ 

V. SISTEM BRZE RAZMJENE INFORMACIJA O OPASNIM PROIZVODIMA

Brza razmjena informacija o opasnim proizvodima u Crnoj Gori

Član 33

(1) Nadležne inspekcije i carinski organ dužni su da razmjenjuju informacije o opasnim proizvodima preko sistema brze razmjene informacija kad:​​ 

1) nadležna inspekcija preduzme propisanu mjeru u vezi sa opasnim proizvodom;

2) isporučilac preduzme dobrovoljnu mjeru u vezi sa opasnim proizvodom koji je isporučio na tržištu i o tome obavijesti nadležnu inspekciju.

(2) Organ nadležan za objedinjavanje i razmjenu informacija iz stava 1 ovog člana je ministarstvo nadležno za poslove ekonomije (u daljem tekstu: Ministarstvo), preko kancelarije za vezu utvrđene zakonom kojim se uređuje nadzor proizvoda na tržištu kao jedinstvene nacionalne kontakt tačke sistema (u daljem tekstu: kontakt tačka sistema).​​ 

(3) Kontakt tačka sistema uzima u obzir primljene informacije i, nakon provjere njihove tačnosti, po potrebi, te informacije bez nepotrebnog odlaganja prosljeđuje nadležnoj inspekciji, odnosno carinskom organu.​​ 

(4) Kontakt tačka sistema upravlja sistemom brze razmjene informacija i održava portale sistema iz člana 34 ovog zakona.

(5) Bliži način rada sistema brze razmjene informacija propisuje Vlada.

Struktura sistema brze razmjene informacija

Član 34

(1) Sistem brze razmjene informacija sadrži dva portala za komuniciranje sa širom javnošću:

1) portal za komunikaciju sa potrošačima i drugim zainteresovanim stranama (Safety Gate​​ Portal), preko kojeg im se, bez naknade, omogućava pristup odabranim informacijama o kojima su podnesena obavještenja u skladu sa članom 33 ovog zakona; i

2) portal za komunikaciju sa isporučiocima i pružaocima usluga internet tržišta (Safety Business Gateway), preko kojeg im se omogućava da nadležnim inspekcijama i potrošačima pruže informacije o opasnim proizvodima koje su isporučili na tržištu.

(2) Potrošači i druge zainteresovane strane imaju mogućnost da putem portala iz stava 1 tačka 1 ovog člana obavijeste kontakt tačku sistema o proizvodima koji mogu predstavljati rizik po zdravlje i bezbjednost potrošača.

VI. PRAVO NA INFORMISANjE I NA PRAVNO SREDSTVO

Informisanje šire javnosti od strane nadležnih organa

Član 35

(1) Informacije u vezi sa mjerama za proizvode koji predstavljaju rizik po zdravlje i bezbjednost potrošača, kojima raspolažu nadležni organi, po pravilu moraju biti dostupne javnosti, na način utvrđen ovim zakonom, u skladu sa načelom​​ transparentnosti i ne isključuju primjenu odredaba kojima su propisana ograničenja koja zahtijevaju aktivnosti praćenja tržišta i sprovođenja istrage.​​ 

(2) Pravo javnosti na informacije iz stava 1 ovog člana obuhvata naročito pravo na pristup informacijama o identifikaciji proizvoda, prirodi rizika i preduzetim mjerama, pri čemu te informacije moraju biti dostupne i u obliku koji je pristupačan licima sa invaliditetom.

(3) Nadležni organi dužni su da obezbijede da njihovi zaposleni i ovlašćena lica ne otkrivaju informacije do kojih su došli u radu, a koje predstavljaju poslovnu tajnu u skladu sa posebnim zakonom.

(4) Poslovnom tajnom u smislu stava 3 ovog člana ne smatraju se informacije vezane za svojstva bezbjednosti proizvoda koje moraju biti dostupne javnosti radi zaštite zdravlja i bezbjednosti potrošača, odnosno koje su bitne za nadzor na tržištu.

(5) Izuzetno od stava 3 ovog člana, prilikom razmjene informacija između nadležnih organa, između nadležnih organa i država članica Evropske unije, kao i između nadležnih organa i Evropske komisije, nadležni organi dužni su da dostave i informacije koje predstavljaju poslovnu tajnu, pri čemu su dužni da sa tim podacima postupaju u skladu sa zakonom.​​ 

Informacije o bezbjednosti proizvoda koje isporučioci i pružaoci usluga internet tržišta dostavljaju potrošačima​​ 

Član 36

(1) U slučaju opoziva proizvoda ili kad je potrebno pružiti bezbjednosno upozorenje, isporučioci u skladu sa obavezama iz čl. 12 do 15 ovog zakona i pružaoci usluga internet tržišta u skladu sa obavezama iz člana 31 stav 2 tačka 1 ovog zakona, dužni su da o tome neposredno i bez nepotrebnog odlaganja obavijeste sve potrošače koji mogu biti identifikovani.​​ 

(2) Isporučioci i, ako je primjenljivo, pružaoci usluga internet tržišta koji prikupljaju lične podatke svojih kupaca, te podatke mogu da koriste isključivo za opoziv i bezbjednosno upozorenje iz stava 1 ovog člana.​​ 

(3) Ako isporučioci i pružaoci usluga internet tržišta imaju uspostavljene sisteme za registraciju proizvoda ili programe lojalnosti kupaca pomoću kojih se mogu identifikovati proizvodi koje su kupili potrošači i to za potrebe koje nijesu vezane za kontaktiranje kupaca radi davanja informacija o bezbjednosti, dužni su da svojim kupcima omoguće da navedu posebne kontakt podatke koji će se koristiti isključivo za potrebe obavještavanja o bezbjednosti proizvoda.​​ 

(4) Prikupljanje kontakt podataka iz stava 3 ovog člana vrši se u obimu koji je neophodan, a lični podaci prikupljeni u tu svrhu mogu se koristiti isključivo za kontaktiranje potrošača u slučaju opoziva ili bezbjednosnog upozorenja iz stava 1 ovog člana.

(5) Kad, u smislu stava 1 ovog člana, nije moguće stupiti u kontakt sa svim pogođenim potrošačima, isporučioci i pružaoci usluga internet tržišta dužni su da, u skladu sa svojim odgovornostima, pruže jasno i vidljivo obavještenje o opozivu ili bezbjednosno upozorenje iz stava 1 ovog člana na drugi odgovarajući način koji obezbjeđuje najširi mogući domet, uključujući, po mogućnosti, njihove: internet stranice, društvene medije i društvene mreže, biltene, maloprodajna mjesta i, po potrebi, objave putem audiovizuelnih medijskih usluga i drugih načina komunikacije, kao i na način koji je pristupačan za lica sa invaliditetom.​​ 

Obavještenje o opozivu​​ 

Član 37​​ 

(1) Kad se, u skladu sa članom 36 st. 1 i 5 ovog zakona, informacije o opozivu proizvoda potrošačima pružaju obavještenjem u pisanom obliku, to obavještenje mora biti dato na obrascu koji obavezno sadrži:​​ 

1) naslov: „Opoziv proizvoda zbog bezbjednosti”;

2) jasan opis opozvanog proizvoda, uključujući:

- sliku, naziv i robnu marku proizvoda;

- identifikacione brojeve proizvoda, kao što je broj šarže ili serije i, po potrebi, grafički prikaz mjesta na kojima se oni mogu naći na proizvodu; i

- informacije o tome kad, gdje i ko je proizvod prodao, ako su dostupni;

3) jasan opis opasnosti povezane sa opozvanim proizvodom, izbjegavajući sve elemente koji bi mogli da umanje percepciju rizika kod potrošača, npr. korišćenjem pojmova i izraza kao što su „dobrovoljno”, „preventivno”, „diskreciono”, „u rijetkim situacijama” ili „u posebnim situacijama” ili navođenje da nije bilo prijavljenih nesreća;

4) jasan opis radnji koje potrošači treba da preduzmu, uključujući upozorenje da zbog bezbjednosti odmah prestanu da koriste opozvani proizvod;​​ 

5) jasan opis pravnih sredstava koja su na raspolaganju potrošačima u skladu sa članom 38 ovog zakona;

6) besplatni broj telefona ili interaktivnu internet službu, preko kojih potrošači mogu da dobiju više informacija; i

7) po potrebi, odgovarajući tekst kojim se potrošači podstiču na dostavljanje informacija o opozivu drugim licima.​​ 

(2) Obavještenje o opozivu i informacije koje se potrošačima pružaju putem besplatnog broja telefona ili interaktivne internet službe moraju biti na crnogorskom jeziku.​​ 

(3) Bliži sadržaj obavještenja o opozivu propisuje Ministarstvo.​​ 

Pravna sredstva u slučaju opoziva proizvoda zbog bezbjednosti​​ 

Član 38​​ 

(1) U slučaju opoziva proizvoda koji je pokrenuo isporučilac ili naložila nadležna inspekcija, isporučilac odgovoran za opoziv proizvoda dužan je i da potrošaču obezbijedi djelotvorno, besplatno i pravovremeno pravno sredstvo, čime se ne isključuje primjena odredbi o nesaobraznosti robe, odnosno o neisporuci ili nesaobraznosti digitalnog sadržaja ili digitalne usluge i izmjeni digitalnog sadržaja ili digitalne usluge propisanih zakonom kojim se uređuje zaštita potrošača.​​ 

(2) Pored drugih pravnih sredstava koja može da ponudi potrošaču, isporučilac odgovoran za opoziv dužan je i da potrošaču omogući izbor između najmanje dva od sljedećih pravnih sredstava:

1) popravku opozvanog proizvoda;

2) zamjenu opozvanog proizvoda bezbjednim proizvodom istog tipa i najmanje iste vrijednosti i kvaliteta; ili

3) odgovarajući povraćaj vrijednosti opozvanog proizvoda, pod uslovom da iznos povraćaja ne može biti manji od cijene koju je potrošač platio.

(3) Izuzetno od stava 2 ovoga člana, isporučilac može potrošaču da ponudi samo jedno pravno sredstvo ako bi drugo pravno sredstvo bilo nemoguće ili bi se, u poređenju sa ponuđenim pravnim sredstvom, isporučiocu nametnuli nesrazmjerni troškovi, uzimajući u obzir sve okolnosti slučaja, kao i to i da li se alternativno rješenje može pružiti bez značajnih neugodnosti za potrošača.​​ 

(4) Potrošač u svakom slučaju ima pravo na povraćaj plaćenog iznosa iz stava 2 tačka 3 ovog člana ako isporučilac odgovoran za opoziv proizvoda nije izvršio popravku ili zamjenu u razumnom roku i bez značajnih neugodnosti za potrošača.​​ 

(5) Ako popravku opozvanog proizvoda vrši potrošač, ona se smatra djelotvornim pravnim sredstvom u smislu stava 1 ovog člana samo ako potrošač može da je izvrši jednostavno i bezbjedno i kad je predviđena u obavještenju o opozivu.​​ 

(6) U slučaju iz stava 5 ovog člana, isporučilac je dužan da potrošaču pruži sva potrebna uputstva i besplatne zamjenske djelove ili ažuriranje​​ softwera.​​ 

(7) Popravkom iz stava 5 ovog člana potrošaču se ne mogu uskratiti prava koja on ima u skladu sa odredbama o nesaobraznosti robe, odnosno o neisporuci ili nesaobraznosti digitalnog sadržaja ili digitalne usluge, odnosno izmjeni digitalnog sadržaja ili digitalne usluge propisanim zakonom kojim se uređuje zaštita potrošača.​​ 

(8) Odlaganje proizvoda od strane potrošača može se uključiti u radnje koje potrošači preduzimaju u skladu sa članom 37 stav 1 tačka 4 ovog zakona samo ako potrošač može jednostavno i bezbjedno da izvrši takvo odlaganje i isto ne utiče na pravo potrošača na povraćaj ili zamjenu proizvoda koji je opozvan u skladu sa stavom 1 ovog člana.​​ 

(9) Pravno sredstvo koje isporučilac nudi ne smije prouzrokovati značajne neugodnosti za potrošača.​​ 

(10) Isporučilac ne smije od potrošača da zahtijeva plaćanje ili da naplati troškove slanja ili povraćaja proizvoda na drugi način.​​ 

(11) Za proizvode koje zbog svoje prirode nije moguće na uobičajen način vratiti poštom, isporučilac je dužan da ih preuzme od potrošača o svom trošku.

Pravo na podnošenje prigovora

Član 39

(1) Potrošači i druge zainteresovane strane (npr. organizacije za zaštitu potrošača i isporučioci) imaju pravo da nadležnom organu podnesu prigovor:

1) u vezi bezbjednosti proizvoda;​​ 

2) na sprovođenje aktivnosti nadzora na tržištu u vezi sa određenim proizvodima; i​​ 

3) u slučaju opoziva proizvoda, ako pravna sredstva koja se nude potrošaču nijesu zadovoljavajuća.

(2) Nadležni organi dužni su da postupe po prigovoru i da podnosiocu prigovora pruže informacije o daljem postupanju u skladu sa zakonom.​​ 

Kolektivne tužbe

Član 40

Na tužbe podnesene zbog povreda odredaba ovog zakona koje su počinili isporučioci i pružaoci usluga internet tržišta, kad te povrede narušavaju ili mogu da naruše kolektivne interese potrošača, primjenjuju se odredbe zakona kojim se uređuju tužbe za zaštitu kolektivnih interesa potrošača.

VII. NADZOR

Inspekcijski nadzor

Član 41

(1) Inspekcijski nadzor nad sprovođenjem ovog zakona i propisa donesenih na osnovu ovog zakona vrši tržišna inspekcija, u skladu sa ovim zakonom i zakonom kojim se uređuje nadzor proizvoda na tržištu, uključujući usklađene i istovremeno sprovedene koordinisane kontrole (Sweeps).​​ 

(2) Nadzor iz stava 1 ovog člana vrše i:​​ 

1) sanitarna inspekcija, u odnosu na proizvode iz člana 9 stav 1 tačka 6 ovog zakona; i​​ 

2) inspekcija za usluge informacionog društva, u odnosu na pružanje usluga internet tržišta iz čl. 27 do 31 ovog zakona i u odnosu na aspekte bezbjednosti proizvoda iz člana 9 stav 1 tač. 7 i 8 ovog zakona.​​ 

Posebna ovlašćenja inspektora

Član 42

Pored ovlašćenja utvrđenih zakonom kojim se uređuje nadzor proizvoda na tržištu, nadležni inspektor ima i ovlašćenje da u odnosu na sadržaj koji upućuje na ponudu opasnog proizvoda, izda nalog u skladu sa članom 28 ovog zakona, kojim se od pružalaca usluga internet tržišta zahtijeva da uklone takav sadržaj sa svog internet interfejsa, onemoguće pristup takvom sadržaju ili da prikažu izričito upozorenje.​​ 

Preduzimanje mjera kod pretpostavke usaglašenosti

Član 43

Nadležna inspekcija je ovlašćena da, uprkos pretpostavci usaglašenosti sa opštim zahtjevom bezbjednosti iz člana 10 ovog zakona, preduzme sve odgovarajuće mjere na osnovu ovog zakona ako postoje dokazi da je proizvod opasan.​​ 

Nadzor nad proizvodima iz uvoza

Član 44​​ 

Nadzor nad proizvodima iz uvoza u postupku stavljanja u slobodan promet vrši carinski organ u skladu sa zakonom kojim se uređuje nadzor proizvoda na tržištu.

VIII. KAZNENE ODREDBE

Član 45

(1) Novčanom kaznom od 5.000 eura do 20.000 eura kazniće se za prekršaj pravno lice, ako:​​ 

1) ne obezbijedi da su proizvodi koje stavlja na tržište dizajnirani i proizvedeni u skladu sa opštim zahtjevom bezbjednosti (član 12 stav 1 i član 19);​​ 

2) prije stavljanja proizvoda na tržište ne izvrši internu analizu rizika ili ne izradi tehničku dokumentaciju koja sadrži naročito opšti opis proizvoda i njegove ključne karakteristike bitne za procjenu bezbjednosti (član 12 stav 2 i član 19);​​ 

3) ne obezbijedi da tehnička dokumentacija, kad je to primjenljivo s obzirom na moguće rizike povezane sa proizvodom, po potrebi sadrži i analizu mogućih rizika i listu svih relevantnih MEST standarda u skladu sa ovim zakonom, ili u tehničkoj dokumentaciji ne navede djelove MEST standarda, odnosno nacionalne zahtjeve ili dodatne elemente koji su primijenjeni, ili ne obezbijedi da je tehnička dokumentacija ažurna, ili ažurnu dokumentaciju ne čuva deset godina nakon što je proizvod stavljen​​ na tržište, ili ako je na zahtjev ne stavi na raspolaganje nadležnoj inspekciji (član 12 st. 3 do 6 i član 19);​​ 

4) ne uspostavi postupke za održavanje usaglašenosti proizvoda proizvedenih u serijama sa opštim zahtjevom bezbjednosti (član 13 stav 1 i član 19);​​ 

5) ne obezbijedi da je na proizvodu označen tip, broj šarže ili serije ili drugi element koji omogućava njegovu identifikaciju i koji je potrošačima lako vidljiv i čitak ili, kad to ne dozvoljava veličina ili priroda proizvoda, da su te informacije navedene na pakovanju ili u dokumentu koji prati proizvod (član 13 stav 2 i član 19);​​ 

6) ne navede na proizvodu svoje ime i prezime, odnosno naziv, registrovano trgovačko ime ili registrovani žig, adresu za prijem pošte ili elektronske pošte i, ako su različite, adresu za prijem pošte ili elektronske pošte svoje jedinstvene kontakt tačke preko koje može biti kontaktiran, a kad to nije moguće na proizvodu, te podatke ne navede na pakovanju ili u dokumentu koji prati proizvod (član 13 stav 3 i član 19);​​ 

7) ne obezbijedi da proizvod prate jasna uputstva i informacije o bezbjednosti na crnogorskom jeziku, kad se proizvod bez takvih uputstava i informacija o bezbjednosti ne može koristiti bezbjedno i kako je to namijenio proizvođač (član 13 stav 4 i član 19);​​ 

8) u slučaju kad, na osnovu informacija koje posjeduje smatra ili ima razloga da vjeruje da je proizvod koji je stavio na tržište opasan, ne preduzme bilo koju od propisanih korektivnih mjera, koje su neophodne da se na djelotvoran način postigne usaglašenost proizvoda, uključujući, po potrebi, povlačenje ili opoziv proizvoda, i ako o tome ne obavijesti potrošače u skladu sa članom 36 i/ili članom 37 ovog zakona i nadležnu inspekciju putem nacionalnog sistema brze razmjene informacija o opasnim proizvodima iz člana 33 ovog zakona (član 13 stav 5 i član 19);​​ 

9) u obavještenju iz člana 13 stav 5 tač. 2 i 3, odnosno iz člana 17 stav 2 tač. 3 i 4 ovog zakona ne navede pojedinosti, naročito o riziku po zdravlje i bezbjednost potrošača, i o svim već preduzetim korektivnim mjerama, kao i, ako su dostupne, pojedinosti o količini proizvoda koji su još na tržištu (član 13 stav 6, član 17 stav 3 i član 19);​​ 

10) preko sistema brze razmjene informacija ne pruži informacije namijenjene za upozoravanje potrošača, i ako informacije, bez nepotrebnog odlaganja, ne učini dostupnim potrošačima (član 14 stav 1 i član 19);

11) ne obezbijedi da su ostali isporučioci, odgovorna lica i pružaoci usluga internet tržišta u datom lancu snabdijevanja pravovremeno obaviješteni o svim pitanjima bezbjednosti koja je identifikovao (član 14 stav 2 i član 19);​​ 

12) ne obezbijedi javno dostupne načine komunikacije u skladu sa ovim zakonom, koji omogućavaju potrošačima da podnesu prigovor i obavijeste proizvođača o svim nesrećnim slučajevima ili pitanjima bezbjednosti koje su imali u vezi sa proizvodom, uzimajući u obzir potrebe pristupačnosti za lica sa invaliditetom, odnosno ako ne provjeri da li su potrošačima javno dostupni načini komunikacije ili ako nije obezbijedio takve kanale kad nijesu dostupni, ili prilikom provjere odnosno obezbjeđivanja, nije uzeo u obzir potrebe pristupačnosti za lica sa invaliditetom (član 14 stav 3, član 17 stav 4 i član 19);

13) ne ispita podnesene prigovore i primljene informacije o nesrećnim slučajevima koji se odnose na bezbjednost proizvoda koje je isporučio na tržište i za koje je podnosilac prigovora naveo da su opasni, i ako prigovore, kao i opozive proizvoda, i sve korektivne mjere preduzete radi postizanja usaglašenosti proizvoda ne vodi u evidenciji iz člana 14 stav 4 ovog zakona (član 14 stav 4 i član 19);​​ 

14) u internoj evidenciji prigovora, sačuva i druge podatke koji nijesu neophodni za ispitivanje prigovora na navodno opasan proizvod i ako te podatke čuva duže nego što​​ je potrebno za ispitivanje prigovora, ili duže od pet godina od dana unošenja podataka (član 14 stav 5 i član 19);​​ 

15) na zahtjev nadležne inspekcije ne dostavi kopiju ovlašćenja, ili ne izvrši bilo koji zadatak propisan ovim zakonom na način i pod uslovima koji su propisani (član 15);​​ 

16) prije stavljanja proizvoda na tržište ne obezbijedi da je proizvod usklađen sa opštim zahtjevom bezbjednosti ili da je proizvođač ispunio zahtjeve iz člana 12 st. 2, 3 i 4 i člana 13 st. 2 i 3 ovog zakona (član 16 stav 1);​​ 

17) stavi proizvod na tržište, odnosno isporuči proizvod na tržištu iako na osnovu informacija koje posjeduje, smatra ili ima razloga da vjeruje da nije usaglašen sa opštim zahtjevom bezbjednosti, ili članom 12 st. 2, 3 i 4 i članom 13 st. 2 i 3 ovog zakona, odnosno sa opštim zahtjevom bezbjednosti, ili članom 13 st. 2, 3 i 4 ili članom 16 st. 4, 5 i 6 ovog zakona, prije nego se postigne usaglašenost proizvoda (član 16 stav 2 i član 18 stav 3);​​ 

18) u slučaju kad se radi o opasnom proizvodu ne obavijesti odmah proizvođača kao i nadležnu inspekciju preko sistema brze razmjene informacija (član 16 stav 3);​​ 

19) ne navede na proizvodu svoje ime i prezime, odnosno naziv, registrovano trgovačko ime ili registrovani žig, adresu za prijem pošte i elektronske pošte i, ako su različite, adresu za prijem pošte ili elektronske pošte svoje jedinstvene kontakt tačke preko koje može biti kontaktiran ili, kad te podatke nije moguće navesti na proizvodu, iste ne navede na pakovanju ili u dokumentu koji prati proizvod ili, u slučaju kad je podatake naveo na pakovanju ili u dokumentu koji prati proizvod, ne obezbijedi da bilo kakva dodatna oznaka ne prekriva bilo koju zakonom propisanu informaciju na oznaci koju je dao proizvođač (član 16 st. 4 i 5);​​ 

20) ne obezbijedi da uvezeni proizvod koji stavi na tržište prate jasna uputstva i informacije o bezbjednosti na crnogorskom jeziku, kad se proizvod bez takvih uputstava i informacija o bezbjednosti ne može koristiti bezbjedno i kako je to namijenio proizvođač (član 16 stav 6);​​ 

21) ne obezbijedi da uslovi skladištenja ili transporta dok je proizvod pod njegovom odgovornošću ne ugrožavaju usaglašenost proizvoda sa opštim zahtjevom bezbjednosti, kao ni njegovu usaglašenost sa zahtjevima iz člana 13 st. 2 i 3 ovog zakona (član 16 stav 7);​​ 

22) ne čuva primjerak tehničke dokumentacije iz člana 12 stav 5 ovog zakona deset godina nakon što je proizvod stavio na tržište i ako je, na zahtjev, ne stavi na raspolaganje nadležnoj inspekciji (član 16 stav 8);​​ 

23) na osnovu informacija koje posjeduje smatra ili ima razloga da vjeruje da je proizvod koji je stavio na tržište opasan o tome odmah ne obavijesti proizvođača, i ne obezbijedi preduzimanje korektivnih mjera u skladu sa ovim zakonom, i ako takve mjere nijesu preduzete, iste odmah ne preduzme, ili ne obezbijedi da su potrošači o tome obaviješteni u skladu sa članom 37 i/ili članom 38 ovog zakona, i ako ne obavijesti nadležnu inspekciju preko sistema brze razmjene informacija (član 17 stav 2);​​ 

24) ne ispita podnesene prigovore i primljene informacije o nesrećnim slučajevima koji se odnose na bezbjednost proizvoda koje je stavio na tržište i za koje je podnosilac prigovora naveo da su opasni, i ako za potrebe evidencije iz člana 14 stav 4 ovog zakona te podatke ne dostavi proizvođaču ili prigovore, kao i opozive proizvoda i sve korektivne mjere preduzete radi postizanja usaglašenosti proizvoda ne vodi u svojoj internoj evidenciji (član 17 stav 5);

25) u evidenciji iz člana 14 stav 4 ovog zakona, čuva i lične podatke koji mu nijesu neophodni za ispitivanje prigovora na navodno opasan proizvod, ako iste čuva duže nego što je potrebno za ispitivanje prigovora, ako ih čuva duže od pet godina od dana unošenja podataka (član 17 stav 7);​​ 

26) prije isporuke proizvoda na tržištu ne provjeri da li je proizvođač i, ako je primjenljivo, uvoznik, ispunio zahtjeve iz člana 13 st. 2, 3 i 4 i člana 16 st. 4, 5 i 6 ovog zakona (član 18 stav 1);​​ 

27) ne obezbijedi dok je proizvod pod njegovom odgovornošću da uslovi skladištenja ili transporta ne ugrožavaju usaglašenost proizvoda sa opštim zahtjevom bezbjednosti kao i usaglašenost sa članom 13 st. 2, 3 i 4 i članom 16 st. 4, 5 i 6 ovog zakona (član 18 stav 2);​​ 

28) u slučaju kad na osnovu informacija koje posjeduje smatra ili ima razloga da vjeruje da je proizvod koji je isporučio na tržištu opasan ili da nije usaglašen sa članom 13 st. 2, 3 i 4 i članom 16 st. 4, 5 i 6 ovog zakona, o tome ne obavijesti proizvođača ili uvoznika, ili ne obezbijedi da se preduzmu korektivne mjere u skladu sa ovim zakonom, ili ne obezbijedi da je nadležna inspekcija odmah o tome obaviještena preko sistema brze razmjene informacija (član 18 stav 4);​​ 

29) za potrebe obavještavanja iz člana 18 stav 4 tač. 2 i 3 ovog zakona ne navede odgovarajuće pojedinosti kojima raspolaže, naročito o riziku po zdravlje i bezbjednost potrošača i o svim već preduzetim korektivnim mjerama, kao i, ako su dostupne, o količini proizvoda koji su još na tržištu (član 18 stav 5);​​ 

30) ne uspostavi interne postupke za bezbjednost proizvoda koji mu omogućavaju da ispuni odgovarajuće zahtjeve utvrđene ovim zakonom (član 20 i član 27 stav 1 tačka 4);​​ 

31) ne sarađuje sa nadležnom inspekcijom u preduzimanju radnji kojima bi mogli da se otklone ili ublaže rizici koje predstavljaju proizvodi koje je isporučio na tržištu (član 21 stav 1);​​ 

32) na zahtjev nadležne inspekcije ne dostavi sve neophodne informacije, a naročito potpun opis rizika koji proizvod predstavlja, povezane prigovore i poznate nesrećne slučajeve i opis svih korektivnih mjera preduzetih za rješavanje rizika i ne utvrdi i dostavi bilo koju od bitnih informacija o sljedljivosti proizvoda propisanih članom 21 stav 3 ovog zakona (član 21 st. 2 i 3);​​ 

33) informacije iz člana 21 stav 2 ovog zakona ne pruža deset godina nakon što mu je dostavljen ili nakon što je dostavio proizvod, ili informacije iz člana 21 stav 3 ovog zakona ne pruža šest godina nakon što mu je dostavljen proizvod, ili dio, komponenta ili bilo koji softver koji su ugrađeni u proizvod ili nakon što je dostavio proizvod (član 21 st. 4 i 5);​​ 

34) na zahtjev nadležne inspekcije ne podnosi redovne izvještaje o napretku korektivnih mjera koje su preduzeli za rješavanje rizika koje su predstavljali proizvodi koje su isporučili na tržištu ili, ako je u slučaju odluke nadležne inspekcije da se korektivne mjere ne mogu smatrati završenim, postupio suprotno (član 21 stav 6);​​ 

35) stavi na tržište proizvod na koji se primjenjuje ovaj zakon, a ne postoji isporučilac sa sjedištem, odnosno prebivalištem u Crnoj Gori u smislu ovog zakona koji je u pogledu tog proizvoda odgovorno lice za obaveze isporučilaca u smislu ovog zakona, ili ako na proizvodu ili na njegovom pakovanju, paketu ili dokumentu koji prati proizvod nije navedeno ime i prezime, odnosno naziv, registrovano trgovačko ime ili registrovani žig i kontakt podaci, uključujući adresu za prijem pošte i elektronske pošte odgovornog lica (član 22 st. 1 i 4);​​ 

36) redovno ne provjerava, u skladu sa ovim zakonom, da li je proizvod u skladu sa tehničkom dokumentacijom iz člana 12 stav 2 ovog zakona, kao i sa zahtjevima iz člana 13 st. 2, 3 i 4 ovog zakona ili na zahtjev nadležne inspekcije ne dostavi dokumentovane dokaze o izvršenim provjerama (član 22 st. 2 i 3);​​ 

37) u ponudi proizvoda koje isporučuje na tržištu putem interneta ili drugih sredstava prodaje na daljinu, ne navede propisana upozorenja i informacije, ili ih ne navede na način propisan ovim zakonom (član 24);​​ 

38) bez nepotrebnog odlaganja od trenutka kada sazna za taj slučaj ne obavijesti nadležnu inspekciju preko sistema brze razmjene informacija o nesrećnom slučaju koji je izazvao proizvod stavljen na tržište, u roku i na način propisan ovim zakonom, ili ako to obavještenje ne sadrži tip i identifikacioni broj proizvoda, kao i okolnosti nesrećnog slučaja, ako su poznate, ili ako, na zahtjev nadležne inspekcije ne obavijesti i o svim drugim relevantnim informacijama, ili ako o pojavama povezanim sa upotrebom proizvoda koji je doveo do smrti pojedinca ili teških posljedica po njegovo zdravlje i bezbjednost u obimu propisanom ovim zakonom, ne obavijesti nadležnu inspekciju (član 25 st. 1, 2 i 3);​​ 

39) bez nepotrebnog odlaganja, ne obavijesti proizvođača kad je upoznato sa nesrećnim slučajem koji je izazvao proizvod koji je stavilo na tržište ili isporučilo na tržištu (član 25 stav 4);​​ 

40) u slučaju iz člana 25 stav 4 ovoga zakona ne sačini propisano obavještenje i isto ne dostavi u skladu sa članom 25 st. 1 i 2 ovog zakona, ili ne izda uputstvo uvozniku ili jednom od distributera da sačini i dostavi to obavještenje, ili u slučaju kad proizvođač proizvoda nema prebivalište, odnosno sjedište u Crnoj Gori, odgovorno lice, koje je upoznato sa nesrećnim slučajem, ne obezbijedi da se sačini i dostavi obavještenje (član 25 st. 5 i 6);​​ 

41) u slučaju kad informacije iz člana 13 st. 2, 3 i 4, člana 16 st. 4 i 5 i člana 22 stav 4 ovog zakona i odgovarajućih odredaba drugih propisa o usklađivanju stavi na raspolaganje i u digitalnom obliku pomoću elektronskih tehničkih rješenja koja nijesu jasno vidljiva na proizvodu ili, kad te informacije nijesu jasno vidljive na proizvodu, ne stavi na njegovom pakovanju ili u dokumentu koji prati proizvod (član 26 stav 1);

42) ako informacije iz člana 26 stav 1 ovog zakona nijesu na crnogorskom jeziku i nijesu u obliku koji je pristupačan za lica sa invaliditetom (član 26 stav 2);​​ 

43) ne odredi jedinstvenu kontakt tačku za neposrednu komunikaciju sa nadležnom inspekcijom, elektronskim putem, u vezi sa pitanjima bezbjednosti proizvoda i nalozima izdatim u skladu sa članom 28 stav 1 ovog zakona ili se ne registruje na portalu sistema brze razmjene informacija i ne navede informacije o jedinstvenoj kontakt tački iz člana 28 stav 1 tačka 1 ovoga zakona (član 27 stav 1 tač. 1, 2 i 3);​​ 

44) ne odredi jedinstvenu kontakt tačku koja potrošačima omogućava neposrednu i brzu komunikaciju o pitanjima bezbjednosti proizvoda (član 27 stav 1 tačka 2);​​ 

45) ne preduzme neophodne mjere za prijem i izvršenje naloga iz člana 28 stav 1 ovog zakona, ili po istom ne postupi u propisanom roku, ili ne postupi po bilo kom zahtjevu iz naloga, ili o izvršenju naloga ne obavijesti inspektora na način propisan ovim zakonom (član 28 st. 3 i 4);​​ 

46) ne uzme u obzir redovne informacije o opasnim proizvodima o kojima je nadležna inspekcija dostavila obavještenje preko sistema brze razmjene informacija na način iz člana 33 ovog zakona, radi preduzimanja dobrovoljnih mjera sa ciljem otkrivanja, identifikacije, uklanjanja sadržaja koji upućuje na ponude opasnih proizvoda na njihovom internet tržištu ili onemogućavanje pristupa takvom sadržaju, kad je primjenljivo, uključujući upotrebu sistema brze razmjene informacija u skladu sa članom 34 ovog zakona ili o svim preduzetim mjerama ne obavijesti nadležnu inspekciju koja je dostavila obavještenje iz člana 28 stav 5 ovog zakona koristeći njene kontakt podatke objavljene na sistemu brze razmjene informacija (član 28 st. 5 i 6);​​ 

47) nakon što je trgovcu omogućio prodaju proizvoda na svom internet tržištu ne vrši povremene provjere da li je proizvod koji se nudi na prodaju opasan, uvidom u sistem brze razmjene informacija (član 28 stav 7);​​ 

48) svakom fizičkom licu ili drugom subjektu ne omogući da ga lako dostupnim, isključivo elektronskim sredstvima komunikacije, obavijesti o svojim saznanjima u vezi sa bezbjednošću proizvoda koji se u okviru njegove usluge nudi na prodaju (član 29 stav 1);​​ 

49) u slučaju kad podnosilac ne izvrši dopunu obavještenja u roku iz člana 29 stav 3 ovog zakona, bez odlaganja ne postupi na osnovu podataka koje ima na način i u roku iz člana 29 stav 5 ovog zakona, ili ako u slučaju prijema potpunog obavještenja, u propisanom roku ne obradi obavještenje i ne obavijesti podnosioca obavještenja o svojoj odluci i sredstvima pravne zaštite u odnosu na tu odluku (član 29 st. 4 i 5);​​ 

50) ne dizajnira ili ne organizuje svoj internet interfejs na način kojim se trgovcima koji nude proizvod omogućava da za svaki ponuđeni proizvod pruže informacije koje su prikazane ili na drugi način lako dostupne potrošačima prilikom pregleda tih proizvoda, u skladu sa ovim zakonom, ili ako interni postupci iz člana 27 stav 1 tačka 4 ovog zakona, koje je uspostavio, ne uključuju mehanizme kojima se trgovcima omogućava da daju propisane infromacije i izjavu propisane sadržine i, ako je to primjenljivo, propisane identifikacione podatke ili ako tokom razumnog perioda i nakon prethodnog upozorenja, ne obustave pružanje svojih usluga trgovcima koji često nude proizvode koji nijesu usklađeni sa ovim zakonom (član 30 st. 1, 2 i 3);​​ 

51) u uslovima poslovanja jasno i detaljno ne utvrdi politiku u pogledu obustavljanja svojih usluga iz člana 30 stav 3 ovog zakona, uključujući i vrijeme trajanja obustave, kao i ako ne daje primjere činjenica i okolnosti koje uzima u obzir prilikom vršenja procjene da li određeno ponašanje predstavlja kršenje ovog zakona (član 30 stav 4);​​ 

52) ne sarađuje sa nadležnim inspekcijama, trgovcima i isporučiocima kako bi se olakšalo preduzimanje svih radnji za otklanjanje ili, ako to nije moguće, ublažavanje rizika koji predstavlja proizvod koji se nudi ili koji je bio ponuđen na internetu u okviru njegovih usluga, ili ako ne izvrši bilo koju od obaveza propisanih ovim zakonom (član 31 st. 1 i 2);​​ 

53) neposredno i bez nepotrebnog odlaganja ne obavijesti sve potrošače, koji mogu biti identifikovani, o opozivu proizvoda ili ne pruži bezbjednosno upozorenje, kad je potrebno, u skladu sa obavezama iz čl. 12 do 15 ovog zakona, odnosno iz člana 32 stav 2 tačka 1 ovog zakona (član 36 stav 1);​​ 

54) lične podatke svojih kupaca koje prikuplja ne koristi isključivo za opoziv i bezbjednosno upozorenje iz člana 36 stav 1 ovog zakona (član 36 stav 2);​​ 

55) u slučaju kada ima uspostavljene sisteme za registraciju proizvoda ili programe lojalnosti kupaca, pomoću kojih se mogu identifikovati proizvodi koje su kupili potrošači i to za potrebe koje nijesu vezane za kontaktiranje kupaca radi davanja informacija o bezbjednosti, svojim kupcima ne omogući da navedu posebne kontakt podatke koji će se koristiti isključivo za potrebe obavještenja o bezbjednosti proizvoda (član 36 stav 3);​​ 

56) prikupljanje podataka iz člana 36 stav 3 ovog zakona vrši u obimu većem od neophodnog, i ako lične podatke prikupljene u tu svrhu ne koristi isključivo za kontaktiranje potrošača u slučaju opoziva ili bezbjednosnog upozorenja (član 36 stav 4);​​ 

57) u slučaju kad u skladu sa članom 36 stav 1 ovog zakona nije moguće stupiti u kontakt sa svim pogođenim potrošačima ne pruži, u skladu sa svojim odgovornostima, jasno i vidljivo obavještenje o opozivu ili bezbjednosno upozorenje iz člana 36 stav 1 ovog zakona na drugi odgovarajući način koji obezbjeđuje najširi mogući domet,​​ uključujući, po mogućnosti, njihove: internet stranice, društvene medije i društvene mreže, biltene, maloprodajna mjesta i, po potrebi, objave putem audiovizuelnih medijskih usluga i drugih načina komunikacije, kao i na način koji je pristupačan za lica sa invaliditetom (član 36 stav 5);

58) se informacije o opozivu proizvoda, u skladu sa članom 36 st. 1 i 5 ovog zakona, potrošačima pružaju obavještenjem u pisanom obliku, a to obavještenje nije dato na obrascu propisane sadržine, ili ako to obavještenje ne sadrži bilo koji podatak propisan ovim zakonom (član 37 stav 1);​​ 

59) obavještenje o opozivu i informacije koje se potrošačima pružaju putem besplatnog broja telefona ili interaktivne internet službe nijesu na crnogorskom jeziku (član 37 stav 2);​​ 

60) u slučaju opoziva proizvoda za koji je odgovoran, potrošaču ne omogući izbor između najmanje dva od pravnih sredstava propisanih članom 38 st. 2, 3 i 4 ovog zakona (član 38 st. 2, 3 i 4);​​ 

61) ne omogući da se popravka od strane potrošača, kad je predviđena u obavještenju o opozivu, izvrši jednostavno i bezbjedno da bi se mogla smatrati djelotvornim pravnim sredstvom u smislu člana 38 stav 1 ovog zakona, ili ako u slučaju popravke potrošaču ne pruži sva potrebna uputstva i besplatne zamjenske djelove ili ažuriranje​​ softwera, ili ako potrošaču uskrati prava koja on ima u skladu sa odredbama o nesaobraznosti robe, odnosno o neisporuci ili nesaobraznosti digitalnog sadržaja ili digitalne usluge, odnosno izmjeni digitalnog sadržaja ili digitalne usluge utvrđene zakonom kojim se uređuje zaštita potrošača (član 38 st. 5, 6 i 7);​​ 

62) je odlaganje proizvoda od strane potrošača uključio u radnje koje potrošači preduzimaju u skladu sa članom 37 stav 1 tačka 4 ovog zakona, a potrošač ne može jednostavno i bezbjedno da izvrši takvo odlaganje i ako isto utiče na pravo potrošača na povraćaj ili zamjenu proizvoda koji je opozvan u skladu sa ovim zakonom (čan 38 stav 8);

63) pravno sredstvo koje nudi prouzrokuje značajne neugodnosti za potrošača (član 38 stav 9);​​ 

64) od potrošača zahtijeva plaćanje ili naplati troškove slanja ili povraćaja proizvoda na drugi način, i ako proizvode koje zbog svoje prirode nije moguće na uobičajen način vratiti poštom, ne preuzme o svom trošku (član 38 st. 10 i 11).​​ 

(2) Za prekršaj iz stava 1 ovog člana kazniće se i odgovorno lice u pravnom licu i fizičko lice novčanom kaznom od 300 eura do 2.000 eura.

(3) Za prekršaj iz stava 1 ovog člana kazniće se preduzetnik novčanom kaznom od 3.000 eura do 6.000 eura.

Član 46

(1) Novčanom kaznom od 2.000 eura do 10.000 eura kazniće se za prekršaj pravno lice, ako:

1) pravovremeno ne obavijesti proizvođača, distributere i, po potrebi, pružaoca usluga izvršenja narudžbi i pružaoca usluga internet tržišta o sprovedenom ispitivanju iz člana 17 stav 5 ovog zakona i rezultatima ispitivanja (član 17 stav 6);​​ 

2) od podnosioca obavještenja iz člana 29 stav 1 ovog zakona, koje je nepotpuno, bez nepotrebnog odlaganja ne zatraži dopunu na način i u roku propisanom ovim zakonom (član 29 stav 3).

(2) Za prekršaj iz stava 1 ovog člana kazniće se i odgovorno lice u pravnom licu i fizičko lice novčanom kaznom od 100 eura do 1.000 eura.

(3) Za prekršaj iz stava 1 ovog člana kazniće se preduzetnik novčanom kaznom od 2.000 eura do 6.000 eura.

IX. PRELAZNE I ZAVRŠNE ODREDBE

Rok za donošenje akata

Član 47

(1) Propisi za sprovođenje ovog zakona donijeće se u roku od šest mjeseci od dana stupanja na snagu ovog zakona.

(2) Do donošenja propisa iz stava 1 ovog člana, primjenjivaće se propisi doneseni na osnovu Zakona o opštoj bezbjednosti proizvoda („Službeni list CG“, br. 45/14 i 13/18), ako nijesu u suprotnosti sa odredbama ovog zakona.

Rok za prilagođavanje Sistema brze razmjene informacija o opasnim proizvodima

Član 48

(1) Sistem brze razmjene informacija o proizvodima koji predstavljaju rizik, uspostavljen u skladu sa Zakonom o opštoj bezbjednosti proizvoda („Službeni list CG“, br. 45/14 i 13/18) transformisaće se u sistem brze razmjene informacija u smislu čl. 33 i 34 ovog zakona u roku od 12 mjeseci od dana stupanja na snagu ovog zakona.​​ 

(2) Do transformacije u sistem brze razmjene informacija u skladu sa stavom 1 ovog člana, za razmjenu informacija o opasnim proizvodima koristiće se sistem brze razmjene informacija o proizvodima koji predstavljaju rizik, uspostavljen u skladu sa Zakonom o opštoj bezbjednosti proizvoda („Službeni list CG“, br. 45/14 i 13/18).

(3) Danom pristupanja Crne Gore Evropskoj uniji, sistem brze razmjene informacija postaje dio evropskog sistema​​ Safety Gate, po ispunjavanju uslova za uključivanje u taj sistem propisanih evropskim propisima.

Započeti postupci

Član 49

Postupci započeti prije stupanja na snagu ovog zakona okončaće se po odredbama Zakona o opštoj bezbjednosti proizvoda („Službeni list CG“, br. 45/14 i 13/18).

Dostupnost proizvoda na tržištu

Član 50

Proizvodi koji su u skladu sa Zakonom o opštoj bezbijednosti proizvoda („Službeni list CG“, br. 45/14 i 13/18) i koji su stavljeni na tržište prije stupanja na snagu ovog zakona, mogu biti dostupni na tržištu i nakon stupanja na snagu ovog zakona.

Prestanak važenja

Član 51

Danom stupanja na snagu ovog zakona prestaje da važi Zakon o opštoj bezbjednosti proizvoda („Službeni list CG“, br. 45/14 i 13/18).​​ 

Stupanje na snagu

Član 52

Ovaj zakon stupa na snagu nakon isteka šest mjeseci od dana objavljivanja u „Službenom listu Crne Gore“.

Broj: 28-1/25-1/4​​ 

EPA 781 XXVIII

Podgorica, 27. decembar 2025. godine

Skupština Crne Gore 28. saziva

Predsjednik,

Andrija Mandić, s.r.